13 April 2009 – Verjaardagsfeest Kevin

Een neefje is vandaag jarig. Een hele mooie dag want het is Paasmaandag. En wat is er dan natuurlijk leuker dan met je verjaardag op Pasen ook bij je feestje iets met Pasen te doen. Zo dachten Hobbe Jan en Anouschka er ook over en daarom werd bij de verjaardag van Kevin alles uit de kast getrokken.

Met alles bedoel ik dan het paashaaspak waar iemand in plaats zou nemen. Want was is een paasverjaardag zonder paashaas. We waren er al op tijd en gingen lekker buiten op het balkon zitten om een stukje gebak te eten en lekker wat te drinken. Natuurlijk wilde ik zelf uit de beker drinken dus in no-time zat ik onder. Gelukkig was het met wat natte en droge doekjes nog redelijk schoon te krijgen zodat ik niet al na 5 minuten een schone outfit nodig had.

Nadat ongeveer iedereen er was en er een berichtje kwam dat de paashaas klaar was met alles verstoppen gingen we richting auto’s en op naar de locatie waar het eieren zoeken zou plaatsvinden. Er was zelfs een hele handige routekaart gemaakt dus verdwalen was geen optie. Als een jonge hond rende ik achter alle kinderen aan maar wat precies de bedoeling was had ik eigenlijk geen benul van. Nadat we op de 3e eizoek locatie waren gekomen had ik wel een beetje door wat de bedoeling was. Na flink zoeken had ik eindelijk mijn eerste eitje gevonden en naar de paashaas gebracht.

Die was heel erg trots en blij en daarom wilde ik er nu nog veel meer vinden. Dat lukte ook en ik begon er steeds meer aardigheid in te krijgen. Na zo een uurtje te hebben rondgelopen, of beter gezegd een paar uurtjes waren we weer bij de auto. Omdat ik toen wel behoorlijk gaar was besloten papa en mama om maar gelijk door naar huis te gaan. Dat leek ze net even iets slimmer. Hoelang we over de thuisreis hebben gedaan weet ik niet want ik had mijn ogen dicht.

09 April 2009 – Paasfeest peuterspeelzaal

Het is weer Pasen. Voor mij de eerste keer dat ik hier echt actief aan deelneem. Wat er precies gaat gebeuren is voor mij een raadsel maar het zal vast leuk zijn. Ik heb van papa en mama begrepen dat Pasen iets met eitjes zoeken te maken heeft en ook vanuit het geloof iets. 

Toen we samen met oma bij de speelzaal aankwamen waren er al allerlei mensen verzameld. Maar het was nog geen tijd dus er moest nog even worden gewacht. Op een gegeven moment zag ik aan de andere kant van het hek een hele grote paashaas lopen. Met een mandje en iedere keer ging die naar een boom toe en daar werd iets neergelegd. Iedereen werd helemaal enthousiast en de andere kinderen wisten niet waar ze het zoeken moesten.

Zelf was ik daar niet zo mee bezig maar toen iedereen richting de paashaas ging lopen liep ik mooi met de groep mee. Aangekomen bij het veldje met bomen  begon iedereen te zoeken en alle eitjes die ze vonden moesten naar de paashaas worden gebracht. In eerste instantie vond ik dat niet zo leuk maar nadat ik een handvol eitjes vast had liep ik toch even naar de paashaas toe. Toen ik daarna zag dat de paashaas ze gewoon weer achter een andere boom neer ging leggen stopte ik met zoeken. Zo bijdehand ben ik dan ook wel weer.

Zodra alle kinderen eigenlijk wel een beetje uitgezocht waren begon ik pas echt fanatiek te worden. Samen met papa liep ik van boom naar boom om eitjes te zoeken. Al met al was het een heel leuk feestje. Nadat we uitgezocht waren liepen we achter de paashaas aan terug naar de speelzaal waar we drinken en chocola kregen.

04 April 2009 – Weekend naar pake en beppe geweest

Papa en mama hadden dit weekend grote plannen. Ze gingen namelijk allemaal dingetjes regelen voor hun trouwerij. Dat is natuurlijk op 7 augustus van dit jaar dus het is wel zo leuk om dan ook ringen enzo te hebben. Daarom was het plan opgevat om een aantal zaken dit weekend te combineren.

De DJ die papa en mama willen vragen voor het feest geeft een optreden op een braderie. Dus misschien wel  leuk om daar dan even te kijken. Verder even rustig voor de ringen kijken want als je ons bengels mee neemt te winkelen kun je niet zo rustig kijken. Daarnaast is het hartstikke leuk voor pake en beppe omdat ze dan lekker op ons kunnen passen. Op die manier kunnen ze mooi wat quality time met ons doorbrengen.

Nu was het zo dat Harma en Guido ook van plan waren om naar Friesland toe te gaan omdat zij hadden afgesproken met onder andere Janke en Raymond. Nu leek het papa en mama wel een slim idee als wij dan met hun mee zouden rijden. Op die manier hoefden papa en mama niet helemaal vanaf de Auto RAI naar Sneek te rijden om de kinderen af te zetten. Hier waren Harma en Guido het wel mee eens. Die vonden het wel gezellig om al die kinderen in de auto te hebben.

Dus bleef Yahro bij Harma en Guido en ging Kaye met papa en mama richting station Vleuten om naar de Auto RAI te gaan. Een half uurtje later kwamen we in Amsterdam aan waar het toch al wel aardig druk was. Gelukkig hadden we tickets die je uit kon printen op de computer dus we konden zo doorlopen. De vraag is dan natuurlijk waar je als eerste eens zal gaan kijken. De RAI was deze keer opgedeeld in allerlei verschillende klasses.

Zoals bijvoorbeeld de gezinsklasse, sportklasse, luxe klasse en wat al niet meer. Zodoende kwam je heel veel modellen ook weer heel vaak tegen. Iets wat wel een beetje zonde was in sommige gevallen. Er stonden wel weer hele mooie auto’s tussen en Kaye keek echt zijn ogen uit. Vooral de auto’s aanraken en erin zitten vond hij geweldig. Mama vond dit niet echt een goed idee maar toen papa een hele grote Dodge zag staan kon hij het niet laten. Daar moest Kaye even in zitten en er voor staan om te laten zien hoe groot de auto was.

De verwachting was dat we het wel aan aantal uurtjes vol zouden houden maar misschien kwam het door de vele indrukken dat Kaye ineens erg vervelend werd. Papa ging nog wel in de botsauto’s. Dat vond ik eigenlijk wel een beetje eng. Daarna nog gauw even naar buiten gegaan voor de 4×4 experience. In een echte 4×4 auto over een geprepareerd parcours rijden. Kaye wilde natuurlijk mee en er hing nergens dat het niet kon. Het wachten duurde meneer natuurlijk wel een beetje te lang maar uiteindelijk vond hij het geweldig.

Daarna was het de hoogste tijd om weer richting huis te gaan waar Harma en Guido met de koffie bruin zaten te wachten. Na even bijgekomen te zijn werd besloten dat het tijd was om afscheid te nemen. Een beetje lastig was dat wel want de beide kids zijn nog niet zo vaak een tijdje weg geweest. Het afscheid duurde dus ook wel eventjes, maar dat kon gelukkig net vanuit de planning.

Zo reden papa en mama huiswaarts en Guido, Harma, Rianne, Kaye en Yahro richting Sneek. Omdat we ook in Sneek gingen eten moest Guido toen wel een beetje doorrijden. We begonnen namelijk wel een klein beetje zin in eten te krijgen. Gelukkig was beppe voorbereid. Toen we in Sneek aankwamen konden we gelijk met het hele gezin aan tafel. De volgende dag gingen Harma en Guido naar Janke toe en pake ging naar het voetbal. Zodoende bleef beppe achter samen met de kids. Dat vond ze wel erg leuk. Alleen kon ze niet naar buiten want de buggy lag nog bij Harma en Guido in de auto. Niet zo slim maar niets aan te doen. Beppe heeft wel even gekeken of ze een buggy kon vinden maar helaas lukte dat deze dag niet.

Verder was het een heerlijk dagje waarin we geen aandacht te kort kwamen en we beppe flink bezig hebben gehouden. Gelukkig konden we de zondags wel even lopen omdat we toen een buggy hadden geleend van de buren. Het weer was ook veel te lekker om binnen te blijven en frisse lucht is voor ons kleintjes natuurlijk erg belangrijk.

Zondagavond na het eten gingen we weer richting huis. Ook nu reden we weer met Harma en Guido mee naar huis. Papa en mama waren heel erg blij om ons weer te zien. Gelukkig waren wij ook wel erg blij om hun weer te zien. Alleen waren we wel een beetje moe dus we gingen gauw slapen.

17 Maart 2009 – Familie uitbreiding

Iets wat niet helemaal in de lucht hing maar toch is gebeurd en waar iedereen dolblij om is. Ik krijg er een broertje/zusje bij! Het duurde even want papa en mama waren niet helemaal overtuigd of de zwangerschapstest nu helemaal positief aangaf. Na een tijdje wachten en vaak proberen bleek het toch zo te zijn.

Dus het gezin word uitgebreid met een nieuwe telg en de verwachting is dat het eind november geboren zal worden.

13 Maart 2009 – Naar oma toe ziekenhuis

Vandaag een beetje een dag waarin iedereen in spanning zat. Oma was geopereerd aan haar buik en het is natuurlijk altijd spannend hoe iemand uit een volledige narcose komt. Gelukkig ging het met oma goed na de operatie.

Uiteraard wilde mama oma wel graag even zien en steunen en daarom gingen we met de hele auto vol (opa, mama, papa, Kaye en Yahro) richting Zaandam want daar lag oma in het ziekenhuis. Voor Yahro natuurlijk niet zo spannend want die snapt toch nog weinig van een ziekenhuis. Kaye was natuurlijk een heel ander verhaal. Als papa of mama pijn heeft is hij al in alle staten. Dan wil hij helpen en knuffelen/kusjes geven om te kijken of hij je daar beter mee kan maken.

Vanwege de steriele omgeving in een ziekenhuis vraag je je als ouders dus toch af hoe ze zullen reageren. Gelukkig viel het wel mee. Kaye vond al die slangetjes en apparaten met infuuszakjes eraan wel erg irritant en in de weg staan. Aan de andere kant was er een tv en eten dus dat zijn pluspunten bij de beide heren.

Vanuit het ziekenhuis even door de McDrive gereden waar iedereen flink van heeft lopen smullen. Daarna de snelweg gekozen en op naar huis.

Nog 1 nachtje slapen en dan mag oma gelukkig alweer naar huis. Succes oma!

11 Maart 2009 – Weer lekker slapen

Na het grote drama van gisteren was het vandaag tijd voor de grote oplossing. Normaal gesproken ging je naar de peuterspeelzaal toe maar omdat we vandaag voor jou gingen shoppen leek het ons een beter idee je mee te nemen. Op die manier krijg je zelf al een beetje een gevoel bij wat we kopen en kunnen we aan je houding al wel zien of je het wat vind.

Eerst even naar opa en oma gereden omdat papa wilde fitnessen met opa. Nou dat heeft ie de rest van de dag geweten gje gje gje. Daarna Yahro even bij opa en oma gelaten en op naar de winkel. Welke winkel kun je dan beter naar toe gaan dan een specialistische beddenzaak. Je wil natuurlijk het beste bed en mooiste bed voor je kind. Precies, niet lang daarna reden we het parkeerdek op van de IKEA.

In eerste instantie moesten we natuurlijk weer zo’n mooi auto-winkel-karretje opsnorren want anders kom je nergens met jou. Dat papa hier de ellende van heeft ben je absoluut niet mee bezig. Die moet je namelijk door de hele toko duwen. Gelukkig was wel bekend waar we heen moesten dus we hoefden niet uren te lopen voor we er waren. Papa en mama hadden zich van te voren al een beetje verdiept in wat er allemaal werd verkocht. Jij maakte je daar ondertussen helemaal niet druk om en baalde juist dat we niet meer verder liepen.

Uiteindelijk kregen we je toch zover om het bed te gaan bekijken leek je best wel enthousiast. Gauw de nummers opgeschreven met waar je de pakketten op kon halen en verder richting de “Opberghoek”. Want de commode moest ook je slaapkamer dan maar uit en daar moet dan natuurlijk een heel mooi kastje voor komen. Gelukkig was dit kastje best snel gevonden ook al was het wel lastig want wil je 3 laden/4 laden/5 laden.

Nog even voor een goed matras gekeken en daarna konden we eindelijk alles ophalen. Jij had het ondertussen ook wel weer gehad dus het was waar maar goed dat we klaar waren. Natuurlijk nog even gauw in de koopjeshoek rondgekeken maar daar was niets leuks te vinden. Gauw alles inladen en dan thuis alles in elkaar gaan zetten. Weer zo’n leuke onderneming.

Met veel gepas en geklooi paste toch alles in de auto. Ook al was het wel een beetje lastig hoe we de maxi cosi met Yahro erin er nog bij zouden kunnen zetten. Er bleef namelijk niet zoveel ruimte meer over. Gelukkig maar dat ze die matrassen vacuüm verpakken anders was het helemaal een drama geworden en paste niemand er meer in. Omdat er nu zo weinig ruimte meer in de auto was werd gevraagd of opa en oma de rest van de dag op Yahro wilden passen.

Op die manier konden we thuis lekker met zijn allen flink aan de slag. De oude rommel was er in ieder geval zo uit. Dat bedje zit maar met 8 schroeven vast dus dat was zo klaar. Je stond wel een beetje gek te kijken met wat er allemaal gebeurde. De commode gauw de kamer uitgetild en de eerste doos de kamer ingetild. Begonnen werd met het kastje. Dat was in eerste instantie weer een ouderwetse puzzel maar als je goed kijkt is het allemaal zo gepiept. Enige probleem was dat papa een beetje last van zijn spieren had door het fitnessen. Eigen schuld dikke bult.

Daarna het bed opgezet. Dit ging met iets meer moeite omdat de juiste planken zoeken nog een hele opgave bleek. Uiteindelijk was het toch gelukt en kon je voor het eerst in je nieuwe bed gaan slapen want je was hartstikke moe. Je vond het hartstikke mooi en zat gelijk als een directeur in je bed om je doek te vragen en om dekens. Daarna ben je heerlijk in slaap gevallen dus het lijkt momenteel helemaal goed te gaan. Mission accomplished!

10 Maart 2009 – Uit bed klimmen

Iets wat nog nooit echt aan de orde was geweest begon nu. Normaal gesproken ging je gewoon lekker slapen en was er niets aan de hand. Dit deed je dan in je prachtige white-wash ledikant. Je werd natuurlijk toch al weer wat groter maar het leek nog helemaal niet nodig om over te gaan naar een ander bed. Je sliep hier nog zo lekker in.

Totdat je een keer boos was toen je in de middag naar bed moest. Dat was eergisteren. Mama had je in bed gezet (zonder slaapzak) en 2 minuten later stond je weer in de kamer met een grote grijns op je gezicht en zou lekker gaan spelen. Zoals je wel begrijpt mooi fout gedacht natuurlijk want als een speer ging je weer richting slaapkamer. Uiteindelijk leek het wel een soort spelletje want je kon echt bij de deur gaan staan totdat jij weer naar buiten zou komen.

Dus dan maar iedere keer de slaapzak aan als je naar bed moest. Daarmee zou je vast niet uit bed gaan klimmen. Wat we hadden verwacht gebeurde dus ook de afgelopen 2 dagen. Met de slaapzak aan klom je niet meer uit je bedje. Tot vandaag. Want je word toch slimmer en ziet af en toe misschien het gevaar ook nog niet helemaal. Wat gebeurde er nou vandaag. Je was weer eens behoorlijk kwaad dat je moest gaan slapen terwijl je bijna in de kamer lag te slapen met wallen onder je ogen dat wil je niet weten. Papa had je slaapzak aangedaan wat al de nodige moeite koste. Daarna hup je bedje in. Mama en papa gingen lekker samen tv zitten kijken toen ze een paar minuutjes later ineens *BONK* hoorden. Dat was toch wel erg apart. Ze schrokken er wel een beetje van.

Daarna werd er op jou deur geklopt dus het was al snel duidelijk wat er was gebeurd. Meneer had weer eens geen zin om te gaan slapen en zo boos geworden dat niets hem meer tegen kon houden van de vrijheid. Gewoon zichzelf over de rand geworpen en met een grote *BONK* kwam je op de grond terecht. Papa en mama laten niet over zich heen lopen en daarom werd hetzelfde riedeltje als 2 dagen geleden herhaalt. Jij klom uit je bed… en papa of mama liep je kamer binnen zodra ze de *BONK* hoorden om je er weer in te stoppen.

Zoals je wel begrijpt, geen denderende oplossing voor het probleem. Op het moment dat jij je hoofd stootte omdat je niet echt slim over de reling was geklommen bleef je toch maar in bed. Kortom een drama waar we niet iedere dag zin in hebben dus het word tijd voor een oplossing!

21 Februari 2009 – Friesland geweest voetbal gekeken

Alles is aan het veranderen. Zo ook de contacten tussen Friesland en Zeist. Meestal werd afgewacht totdat pake en beppe in Zeist langs zouden komen omdat papa niet meer goed zo’n stuk kon rijden. Op een gegeven moment moet je hier toch even overheen stappen en gewoon dat doen wat je wilt. Vandaar dat toen we deze zaterdagochtend vroeg wakker werden we zoiets hadden van: hoppatee bed uit en gaan.

Gewoon de stoute schoenen aan en op naar Friesland. Eerst even gekeken waar ome Germ moest voetballen zodat we daar misschien wel even naartoe konden. Het bleek niet heel ver van Sneek te zijn (ook al was het wel de verkeerde kant op vanaf Zeist gezien) dus besloten we om daar maar even langs te gaan. Op naar Oosterend waar ome Germ moest voetballen tegen de plaatselijke SDS. Een echte topper want SDS stond praktisch onderaan en ONS Sneek 3 zou nog aanspraak kunnen maken op de titel. Wat een drama werd deze wedstrijd. Germ schaamde zich kapot over het barre spel dat ze hadden gedemonstreerd.

Ondertussen was Kaye lekker nat geworden, dus tijd voor een schone luier en broek. Natuurlijk was papa weer zo slim om alleen een luier uit de auto te halen omdat hij de broek niet kon vinden. Dus kon hij nog een keer naar de auto lopen. Uiteindelijk op de tafel in de kantine van Oosterend heeft Kaye een schone broek gekregen.

Na de wedstrijd gauw richting huis gegaan want er moesten nog wat boodschapjes worden gedaan voor thuis. Zoals altijd weer een potje poker gespeeld. Nog iets dat altijd gebeurd is dat papa veel te optimistisch speelt en al zijn chips in no-time verliest! Erg zonde natuurlijk helemaal omdat hij daar soms wel wat kribbig van word. Deze keer helemaal omdat hij in plaats van alle kaarten ook nog eens de 2-6 had weggelaten. Hierdoor klopte er helemaal niks van.

Verder was het zeer gezellig en Kaye heeft heerlijk met pake gespeeld terwijl beppe bezig was om lachjes van Yahro te stelen.

27/28 Januari 2009 – Tante Harma bevallen, Rianne bekijken

De verwachting bij tante Harma was dat het allemaal helemaal niet zo lang zou duren. Ze was zelf een heel eind te vroeg geboren dus het zat er dik in dat de kleine dat gelijk over zou nemen. Een gedachtegang die natuurlijk wel te volgen is maar waarvoor niemand zijn handen in het vuur zou durven steken. Zolang je hier ook maar niet al te fel vanuit gaat valt het misschien ook nog mee. Het werd nu alleen wel een stuk zwaarder want hoelang zouden deze laatste loodjes nog duren.

Het antwoord kwam voor tante Harma vandaag. Eindelijk werd het wachten en de spanning beloond. Voor papa en mama kwam het niet zo goed uit want tante Harma zou vandaag op ons (de kids) passen maar toch. Diep in de nacht begonnen de voorzichtige weeën en dus werd er niet veel geslapen. Na een aantal uren flink doorpezen en een autorit naar het ziekenhuis want ze wilde niet thuis bevallen was de kleine eindelijk daar.

Als je daar aan terug denkt had ik wel gewild dat ze die auto hadden van de undercover operatie van P.R. de Vries. Lijkt me toch geweldig om de stress en spanning van die gezichtjes af te lezen. Ome Guido met de handen wit geknepen fronsend achter het stuur. Wat gaat er op zo’n moment door je heen. Papa is in ieder geval blij dat hij het niet mee heeft hoeven maken omdat mama gewoon lekker thuis wilde bevallen beide keren.

In de middag kregen we het verlossende bericht. Rianne Amara Kleijn was geboren. Een heel lief klein meisje van 52cm en 3560 gram. De bevallingsdag was nogal zwaar geweest voor de hele familie en ze zaten natuurlijk nog in het ziekenhuis. Daarom werd besloten om bij thuiskomst (de 28e) even te bellen zodat wij dan met het hele gezin de kleine konden komen bewonderen.

Uiteindelijk bleek in het ziekenhuis de zoete inval al te zijn geweest met allerlei familie (ouders van Guido en pake/beppe). Echt rustig bijkomen was er dus nog niet bij. Ook had tante Harma veel last van haar bloeddruk waardoor ze eigenlijk niks kon en aan bed was gekluisterd. In een ziekenhuis ontvangt het toch niet altijd lekker bezoek denk ik. De gezinskamers zijn er wel mooi, dat is dan wel weer een voordeel.

Gelukkig mochten ze de 28e lekker naar huis toe en gingen we bij ze langs. Niet te lang want het kwam allemaal niet uit met voedingen en dergelijke. Papa was nu voor het eerst zelf oom geworden dus die wilde wel graag even kijken hoe het kleine wondertje van zijn zus eruit zou zien. Wat een droppie weer met een heel smal spits gezichtje. Verder een heel gaaf huidje, wat dat betreft zit het in de familie want dat hadden wij (Kaye en Yahro) ook.

Mama had haar even vastgehouden en vond het zo schattig. Papa was weer een beetje onwennig. Denk dat papa’s meer meegroeien met de kinderen en als er dan weer zoiets klei(j)ns is moeten ze er echt aan wennen. Mama’s blijven dat meer gewend. Kaye wist echt niet wat hij ermee aan moest. Zoiets kleins en teers bij mama op schoot. Hij wilde zo lief voor haar doen maar had geen idee hoe hij het zou aanpakken. Eigenlijk deed hij nu dus een beetje stuntelig.

Volgende keer maar weer even kijken als alles wat bedaard is. Tante Harma en ome Guido:
van harte gefeliciteerd met jullie aanwinst!

24 Januari 2009 – Zwemmen met Harma en Guido

Tante Harma heeft het er al de hele week over. Eigenlijk wilde ze eerder al samen met papa en mij gaan zwemmen maar daar had papa niet zo heel veel zin in. Die voelde zich niet zo happy en wilde liever lekker bij mama blijven. Omdat tante Harma toch al een heel eind zwanger (zeg maar bijna uitgerekend) is leek het papa en mama niet zo verstandig om haar alleen met mij op stap te laten gaan. 

Waarom snap ik natuurlijk niet maar blijkbaar heb ik soms weleens een flink eigen willetje en wil dan ergens heen gaan rennen. Als iemand zwanger is kan die daar natuurlijk vooral in een glad zwembad niet zo vlot achteraan. Daarom werd besloten om dan te wachten tot het weekend. Dan kon ome Guido ook mee zwemmen. Hadden ze een gezinsuitje zeg maar.

Dit zagen zij en ik ook wel zitten en zodoende gingen we vandaag met zijn allen zwemmen. We hebben ons super vermaakt in het zwembad. Heerlijk was het om weer van de glijbaan af te gaan en lekker in het water te ravotten. Uiteindelijk was ik wel heel erg moe maar het was een heerlijke dag.