31 December 2008 – Oud en Nieuw

Al heel veel vuurwerk gehoord de afgelopen maand. Nou ja vanaf half november was het al raak hier in de buurt. De mortieren en dergelijke hoorde je maar knallen. Dat vond ik af en toe wel iets minder want ik kon er soms bijna niet van slapen. Het maakt ook zo’n herrie en je trilt gewoon bijna uit je bed.

Vandaag mocht het natuurlijk en dat vond ik wel erg mooi om te zien. Lekker op de bank staan en naar buiten kijken waar allemaal vuurpijlen en dergelijke de lucht in gingen. Op een gegeven moment baalde ik wel heel erg want ik moest gewoon naar bed toe. Zat net zo lekker mee te kijken en te ouwehoeren terwijl iedereen tv zat te kijken en bezig was met een gek spel opzetten: Kolonisten van Catan ofzo. Ook ging papa nog wat sterretjes afsteken op het balkon. Een heel fel licht maar wel erg mooi om te zien. Die belofte dat ze me straks weer wakker zouden maken vertrouwde ik al helemaal niet. Trouwens het was nog niet eens bedtijd.

Dus met veel gezeur en gedram werd ik afgevoerd naar de slaapkamer. Daar werd mijn tv even aangezet zodat ik even wat af kon koelen en zo hoopten papa en mama even een dutje doen. Uiteindelijk ben ik toch heel eventjes in slaap gevallen. Niet omdat ik moe was natuurlijk, maar gewoon omdat ik er toch eventjes lag.

Voor ik het wist was het zover. Iedereen was aan het aftellen… 10.. 9 … 8… 7… 6 … 5… 4… 3… 2… 1… GELUKKIG NIEUWJAAR! Wat een gekkenboel in huis. Iedereen eventjes schreeuwen en door het dolle heen. Wat een maffe familie heb ik toch. Daarna werd er gezoend en gelachen. Iedereen gaf elkaar een hand. Nou ja, kussen en knuffelen vind ik ook leuk dus ik deed vrolijk mee.

Daarna ging bijna iedereen met een goed gevuld glas champagne naar beneden. Want in de flat zelf vuurwerk afsteken was niet zo handig. Het bleek wel weer een beetje tegen te vallen hoeveel vuurwerk er werd afgestoken. Eigenlijk waren alleen papa en opa er met vuurwerk. Ze staken het aan de overkant af maar je kon het toch niet heel erg goed zien vanaf onze verdieping. Eigenlijk wilde oma niet maar ze had dus niet zoveel keus. Samen met mij ging ze naar beneden en vanuit het portiek gingen we naar het vuurwerk kijken. Daar bleken we toch ook weer dingen te missen en ik durfde wel naar buiten.

Dus samen met oma heel snel naar de ingang van de kelder gelopen om daar vanaf een veilige afstand overal naar te kunnen kijken. Mama kwam op een gegeven moment ook maar naar beneden om te kijken. Die wilde liever niet want ze vind het vuurwerk maar niets. Als grande finale had papa 1 grote pot bewaard. Toen het overige vuurwerk dus op was werd het tijd voor deze finale. Het was echt een heel mooi stukje vuurwerk waar mama dus helaas niets van had gezien door de overkapping van het portiek.

Daarna naar boven gegaan waar ik nog wat mocht drinken en snoepen. Niet lang daarna was het de hoogste tijd om lekker te gaan slapen. Kon ik nog mooi even dromen van al het vuurwerk.

25/26 December 2008 – Kerst bij opa/oma & pake/beppe

Wat in ieder geval al erg leuk was, was het feit dat het hele gezin lekker bij elkaar was. Iedereen was vrij en het was de bedoeling om hier uitgebreid van te genieten. Op eerste kerstdag zouden we even lekker met zijn allen gaan ontbijten. Dit liep toch ff anders want iedereen sliep heel lang uit en toen was het ook alweer bijna tijd om naar Harma en Guido te gaan. Je kon mama hier ook geen ongelijk voor geven want die moest kerstavond werken.

Nou ja, ze noemen het kerstavond maar eigenlijk was het de nacht van kerstavond op 1e kerstdag. Daar moet je natuurlijk toch eventjes van uitrusten en gezien het feit dat je bij een kerstmaaltijd toch meestal niet heel vroeg klaar bent was er geen wekker gezet. We waren gelukkig mooi op tijd. Pake, beppe en Germ waren ook net gearriveerd dus de koffie was bruin en de oranjekoek werd net aangesneden. Wat een timing dus!

Niet lang daarna werd de tafel gedekt en was het de hoogste tijd om aan te schuiven. Mama had aan het begin even een dipje maar zoals zo vaak toen het na een uur of 10 was ging ze als een speer en was ze klaarwakker. De kinderen werden alleen hoe langer hoe vermoeider maar geef ze is ongelijk. Gelukkig stond er een campingbedje klaar dus daar werd Yahro naartoe gebracht. Ondertussen zat Kaye lekker te smullen van aardbeitjes. Dit is zelfs nog op film gezet door Harma. Ze vond het zo zielig voor hem dat hij iets at wat hij niet echt lekker vond dat hij bij het toetje heel veel aardbeitjes naar binnen mocht werken.

Echt geniaal en super leuk om te zien. Het was een drukke maar leuke avond.

Het was zoals altijd weer een latertje geworden dus 2e kerstdag begon ook weer traag. Zouden weer beetje op tijd opstaan maar kwamen daar echt niet aan toe. Zodra we wakker waren even lekker allemaal gedoucht en hup de auto in richting opa en oma.

Eerst werd bij opa en oma thuis bij een bakje koffie cadeautjes uitgepakt en gezellig gekeuveld. Papa had zelfs gedichten geschreven. Niet iedereen kwam daar even goed uit maar het idee werd zeker gewaardeerd. Vooral Kaye was heel erg blij met alle cadeautjes en aandacht.

Deze 2e kerstdag gingen we lekker met zijn allen eten (opa, oma, papa, mama, Kaye, Yahro, Michael en Crissy). Nou ja, beter gezegd uit eten. Vandaag gingen we het eens anders doen dan alle andere jaren. Normaal gesproken gingen we lekker met zijn allen gourmetten maar dat brengt een hoop werk en stank met zich mee.

Dus het leek opa en oma wel eens een leuk idee om alles uit handen te geven en niemand verder iets hoefde te doen. Ze hadden gehoord dat er bij de Malle Jan hier een heel goed arrangement voor te boeken was. Voor een klein bedrag lekker onbeperkt eten en een karafje wijn erbij voor de heren (drankjes moet je trouwens wel betalen). Echt even lekker Bourgondisch genieten van gebakken banaan, bami, nasi, garnalenpasteitje, sushi en nog veel meer. Echt een hele mooie speciale avond.

Er werd wel wat minder met elkaar gesproken dan normaal met de kerst maar dat is niet anders als je steeds eten moet halen bij het buffet. Al met al was het een geslaagde avond en ging iedereen met de knoop los de auto weer in.

19 December 2008 – Kerst peuterspeelzaal

Wat een feest… wat een feest. Drie weken geleden was het nog Sinterklaas en nu is alles weer in rep en roer omdat het bijna kerst is. Blijkbaar ook een periode waarin van alles gebeurd want papa en mama zitten constant te bellen met pake/beppe en opa/oma om alles te regelen. Zal mij benieuwen wat er allemaal staat te gebeuren.

Voor nu weet ik het in ieder geval. Vandaag moet ik weer naar de peuterspeelzaal. Papa en mama mogen me alleen maar afzetten en dan gaan we lekker met zijn allen eten. Ik zal ze wel is even laten zien hoeveel broodjes ik op kan. Alles was heel mooi versierd en de ramen waren helemaal dichtgeplakt zodat de kaarsjes op tafels heel mooi uitkwamen. Ook waren de tafels helemaal gedekt. Je zou al honger krijgen als je het zag.

Uiteindelijk heb ik heerlijk gegeten en gingen we naar het kerstverhaal luisteren. Wat me thuis nooit lukt slaagt hier altijd wel, namelijk stil blijven zitten. Gelukkig hoefde dit niet heel lang. Na het verhaal gingen we namelijk liedjes zingen en werd daarbij muziek gedraaid vanaf de cd-speler. Daarbij hoefde je natuurlijk niet meer stil te zitten maar mocht je lekker dansen. Aangezien dat iets is wat ik graag doe, ging ik helemaal los!

05 December 2008 – Sinterklaas peuterspeelzaal

Heel eventjes dacht ik dat de goed-heilig-man reeds vertrokken was richting Spanje maar blijkbaar had hij nog een gaatje gevonden om nog een keer bij ons langs te komen. Deze keer was het grote feest op de peuterspeelzaal. Alles was heel leuk versierd en er stond een grote kring klaar in het lokaal. Iedereen moest netjes gaan zitten en daarna werd het tijd om liedjes te gaan zingen.

Zonder liedjes kan Sinterklaas natuurlijk niet komen. Helaas mochten de papa’s en mama’s er niet bij zijn dus hoe het feest verder is verlopen is moeilijk te zeggen. Wel bleek dat ik Zwarte Piet toch echt veel leuker vind dan Sinterklaas en het cadeautje dat ik heb gekregen (een leesboekje) vond ik ook helemaal geweldig. Papa moest gelijk voorlezen.

Al met al weer een heel leuk feest. Ik kan niet wachten tot volgend jaar!

01 December 2008 – 3 Dagen bij papa geweest

Sinds kort heeft mama een nieuwe baan. Erg leuk en ook iets wat ze altijd al met veel plezier heeft gedaan. Ze gaat namelijk weer met ouderen werken. Het liefste zou ze met kleine kinderen werken alleen is de opleiding daarvoor niet toereikend genoeg. Misschien dat ze in de loop der tijd nog gaat studeren voor bijvoorbeeld de kraamzorg. Dat zou haar toch wel erg leuk lijken. In principe heeft mama gesolliciteerd voor de nachtdienst.

Dat zal behoorlijk wennen worden voor mama maar ook voor papa. Op dit moment hoeven we ons daar nog geen zorgen over te maken want mama heeft deze week 3 dagdiensten. Het is wat slimmer om alle bewoners in de particuliere zorginstelling eerst een beetje te leren kennen en ook hoe alles gaat voor je in het diepe word gegooid. De verwachting van een heleboel van de collega’s van mama was dat ze niet zoveel van het vak zou weten. Gelukkig kon mama ze al snel het tegendeel bewijzen. Eigenlijk hoefde ze alleen een beetje mee te lopen maar ze liet zich niet kennen en werkte lekker mee.

Papa zit een beetje in de lappenmand met zijn gezondheid en daarom kwam het heel goed uit voor het werk van mama. Nu kon hij lekker oppassen en voor ons zorgen. De eerste dag was het wel een beetje lastig voor hem. Want normaal deed hij alles samen met mama en bepaalde dingen kon hij dan heel makkelijk aan mama overlaten. Dit zat er nu natuurlijk niet in want mama was er niet. Als Yahro bijvoorbeeld weer eens een inmiddels beroemde bui had kon je normaal gesproken hem na een minuut of 5 even aan mama geven om te kijken of hij dan wel stil wilde worden. Dit zat er nu uiteraard niet in.

Kaye vond het wel geweldig alleen wilde hij ook alle aandacht op eisen. Als papa een beetje aan het ouwehoeren was met Yahro probeerde hij zich er tussen te wringen met auto’s en wat al niet meer.

Uiteindelijk was het echt hartstikke leuk zo met de kids en de band tussen papa en Yahro/Kaye is veel sterker geworden nu je alleen elkaar maar had. Het duurde maar 3 daagjes maar toch. Mama had het er ondertussen wel moeilijk mee. Gelukkig zag ze wel dat het hartstikke goed ging en dat was natuurlijk een hele geruststelling.

30 November 2008 – Sinterklaas Sogeti

Vandaag was het dan zover. Na vorige week al bij het Sinterklaasfeest van Lokowo te zijn geweest was het vandaag weer raak voor de beide kereltjes. Alweer een ontmoeting met Sinterklaas en deze keer op het werk van papa. Zoals ieder jaar word daar groot uitgepakt. In het business center van Nieuwegein stonden de pieten alle kinderen in het beetje miezerige weer op te wachten. Als het auto raampje open ging kwam er een grote regen pepernoten de auto binnen. Iets wat de kinderen natuurlijk geweldig vinden!

Papa voelde zich niet zo goed en daarom ging mama samen met oma naar het Sinterklaasfeest. Mama alleen is toch best wel een hele drukte met 2 kinderen. De bedoeling was om er een beetje op tijd te zijn zodat Kaye nog even in de knutselhoek plaats kon nemen om een mooie tekening te maken of wat anders. Helaas was het hier toch even iets te druk voor dus dat is er niet van gekomen. Wel heeft Kaye behoorlijk lopen snoepen bij het Sinterklaasfeest.

Geef hem ook is ongelijk als er overal waar je kijkt wel iets te happen valt. Ook mama en oma hadden zich flink te goed gedaan aan de verschillende snackjes. Lekkere warme broodjes worst, saucijzenbroodjes enzovoorts. In het midden van de grote zaal waar op het podium straks Sinterklaas plaats zou nemen lagen allemaal kussens waar de kinderen heerlijk op aan het ravotten waren.

Dit jaar gelukkig weinig problemen om de sleutel van de schatkamer te pakken te krijgen. Dat is soms namelijk nog een hele uitdaging als er weer een slechterik mee aan de haal is geweest. Toen de schatkamer open ging klopte alle kinderhartjes een flink aantal slagen sneller want het was tijd om de cadeautjes op te halen. Heel lief is dat Kaye ook het cadeautje voor Yahro uitpakt en het dan keurig netjes zonder problemen weer aan hem geeft om daarna met zijn eigen cadeautje verder te gaan.

Als dan de cadeautjes zijn gehaald is het alweer tijd om afscheid te nemen van het sinterklaasfeest. Die pieten zijn in ieder geval een stuk minder eng… maar ja die hebben ook de lekkere snoepjes. Sinterklaas is nog steeds een verschijning waar door Kaye een beetje angstig naar word gekeken. We zullen zien hoe dat volgend jaar gaat verlopen, want dit was een van de laatste Sinterklaasontmoetingen van dit jaar.

25 November 2008 – Nieuw hondje

Er is toch echt iets veranderd in huis. Op een of andere manier mis je toch de sfeer of het geluid van een dier in huis. De eerste weken was het juist wel relaxed. Als het vies weer was buiten hoef je er niet meer uit, als je ergens naar toe gaat hoef je geen rekening te houden met hoe laat je thuis komt omdat er honden op je zitten te wachten enzovoorts. Toch ergens blijft het wel weer kriebelen.  

Papa had hier nog niet heel erg veel last van ook al was het altijd wel prettig om een reden te hebben om verplicht even je neus buiten de deur te steken. Mama daarentegen miste het toch echt wel en dus zat ze stiekem op marktplaats te snuffelen. Het leek haar een goed idee om maar eens een puppie te proberen. Op die manier kun je het zelf opvoeden en mocht er dan toch iets niet helemaal lekker zitten heb je het zelf verpest. Dat leek ons wel een goed idee.

Na enig zoeken en flink rond gebeld te hebben bleek mama een ogenschijnlijk leuk hondje op de kop getikt te hebben. Ook konden we gelijk komen kijken dus de auto in en gaan. Het hondje was voor het eerst ergens anders dus dat was wel lastig en bleek nu 5 maanden oud te zijn. Al die tijd had het bij de moeder geleefd. Hij was nogal angstig maar dat zou wel slijten zeiden baasjes (2 al wat oudere mensen). Dat hij niks was gewend was 1 ding dat zeker was. Zodra Kaye rond ging rennen probeerde hij een veilig heenkomen te vinden.

Zijn overbeet en zijn mooie vacht en droopy oogjes waren alleen om verliefd op te worden. Zodoende kwamen we een uurtje later thuis met onze nieuwe aanwinst. Nu maar hopen dat ie snel zindelijk word en goed in het gezin past.

23 November 2008 – Sinterklaas Lokowo

Opa en oma zijn nu alweer een paar maanden gastouder. Iets wat mama natuurlijk in het verleden ook heeft gedaan. Mama was aangesloten en had kinderen via een ander gastouderbureau dan opa en oma. Opa en oma zitten bij een gastouderbureau wat ook wel eens uitjes doet. Vooral dus rond Sinterklaas.

Want wat is er leuker dan met al die kinderen die naar de verschillende gastouders gaan en met hun ouders het Sinterklaasfeest te vieren. Er was een zaaltje afgehuurd in De Meern. Dat is vlakbij Utrecht. Opa en oma gingen vanaf Utrecht rechtstreeks die kant op en papa en mama met ons vanuit Friesland. Daar waren we geweest omdat zoals in het vorige verhaal staat papa en mama toen naar De Lama’s gingen. Omdat het weer voor die zaterdagavond een beetje winters was voorspeld en tante Harma en ome Guido toen wel weg waren gegaan en dat ook doorgeven via de telefoon werd besloten om de reis dan maar uit te stellen tot zondagochtend.

Dan maar in 1x door. Het was niet anders. Qua reistijd maakte het ook niet zoveel uit. Behalve dan dat we nu een half uur eerder weg moesten uit Friesland om rekening te houden met de weersomstandigheden. Uiteindelijk bleek het in de nacht niet zo koud te zijn geweest dus het half uur vertraging waarmee rekening was gehouden was niet nodig geweest.

De honden waren ook mee dus die eerst maar even bij opa en oma in Utrecht afgezet. Op het moment dat we daar weg zouden rijden belden opa en oma. Ze reden nu bij een Albert Heijn of dat niet toevallig vlakbij tante Harma was. Nou dat klopte wel. Probleem was dus alleen dat ze nu een beetje in de war waren. Eigenlijk hadden ze totaal geen idee waar ze nu heen moesten.

Dus papa het gas er op en richting De Meern waar opa en oma nog altijd als een kip zonder kop rondreden. Op een gegeven moment reden ze ons zelfs in tegenovergestelde richting voorbij. Dat ging dus echt niet goed. Papa de auto even aan de kant gezet totdat opa en oma weer ergens gedraaid waren zodat ze achter de navigatie aan konden rijden. Uiteindelijk bleek het allemaal een makje te zijn. Je moet het natuurlijk alleen wel ff weten.

In ieder geval waren we op tijd want Sinterklaas was er nog niet. Wel was er koffie en thee voor alle papa’s, mama’s, opa’s en oma’s. Voor de kinderen was er limonade. Maar ook heeel veel snoeperij. Allemaal spekjes, koekjes en pepernoten. Ja, goed geregeld. De zaal stroomde langzaam vol met kinderen en hun ouders. Een echt kippenhok werd het op een gegeven moment. Toen werd het tijd om iedereen eens even tot kalmte te manen. De spanning werd iedereen toch een beetje teveel denk ik.

Hoogste tijd om eens een liedje te zingen om te kijken of de Sint er op zou reageren en zijn entree zou maken. Nadat het eerste liedje door iedereen nogal voorzichtig werd meegezongen kwamen er toch al 2 pieten de zaal binnen. Om Sinterklaas ook zover te krijgen moest er natuurlijk nog wel wat gebeuren. Daar moet je echt even uit volle borst voor gaan zingen. Na een aantal aanmoedigende handjes pepernoten van de pieten en de vraag of de ouders niet ook gewoon mee gingen zingen lukte het al een stuk beter.

Na warmgedraaid te zijn met liedjes zingen kwam Sinterklaas dan eindelijk de zaal binnen. Vrolijk zwaaien naar alle kindertjes en met een grote glimlach op zijn gezicht. Sinterklaas genoot zichtbaar van al het kleine grut. Er was een hele mooie zitplaats voor Sinterklaas gemaakt. Een bank boven op 2 kratten. Zodat hij heel duidelijk te zien was voor de hele zaal. Sinterklaas leek zelf een stuk minder enthousiast. Want het was een hele klim. Een aantal pieten schoot hem gelukkig te hulp. Nu was het tijd voor het moment waarop iedereen had gewacht: de cadeautjes.

In groepen op leeftijd werden de kinderen naar voren geroepen. De eerste groep was de 0-jarigen. Dus Yahro moest op het podium verschijnen. Gelijk even op de foto met Sinterklaas. Yahro vond de baard alleen wel heel erg interessant en greep met zijn grijpgrage vingertjes stevig vast. Met moeite de vingertjes losgemaakt. Hopelijk heeft hij Sinterklaas geen pijn gedaan door zo aan zijn baard te trekken.

Niet lang daarna was het tijd voor de volgende groep. De groep van Kaye. De zwarte pieten met alle pepernootjes vond hij helemaal geweldig. Daar was hij de beste maatjes mee. Ook super lief was het dat hij meestal maar 1 pepernootje pakt uit die hele volle hand die hem voorgehouden werd. De pieten hadden hier wel een oplossing voor en gooiden zijn hele muts vol nootjes. Op die manier had hij toch een voorraadje. Niet lang daarna was hij toch over zijn angst heen en nam hij ze rechtstreeks met grote aantallen aan. Kaye is een beetje al te gek op snoeppies.

Nu was het zijn beurt om naar Sinterklaas. Daar had hij toch niet zoveel zin in. Dat vond ie maar een beetje apart. Sinterklaas was toch wel een beetje een enge man waar Kaye niet zoveel van moet hebben. Hij kroop helemaal tegen oma aan. De Sint deed heel erg zijn best om het vertrouwen te winnen maar het lukt niet. Bij Sinterklaas op schoot zitten voor een mooie foto was al helemaal uit den boze.

Nadat iedereen zijn cadeautje in ontvangst had genomen begon het al snel leeg te lopen. Al met al was het een gezellig uitje.

21 November 2008 – Harma op jullie gepast

Papa en mama zijn een aantal weken geleden samen naar een voorstelling van de Lama’s geweest. Het is hun afscheidstour en ze wilden het toch echt is een keer mee maken. Omdat het allemaal improvisatie is en ze zich rot hebben gelachen wilden ze nog wel een keertje.  

In eerste instantie op Markplaats gekeken en daar 6 kaartjes gevonden. Dus pake en beppe gebeld of zij ook mee wilden en dan met zijn allen daarheen. Pake en ome Germ zijn namelijk ook grote fans van de Lama’s. Die liggen ook de hele tijd dubbel om die gasten. Het leek ze wel wat dus gebeld. Helaas kaartjes al verkocht op 2 na. Nou wat hebben we nu aan 2 kaartjes. Niks natuurlijk.

Zo snel werd natuurlijk ook weer niet opgegeven en dus werd marktplaats goed in de gaten gehouden voor nieuwe aanbiedingen. Genoeg mensen die op het laatste moment toch niet konden gaan. Na zo een paar dagen gespeurd en voor niets gebeld te hebben eindelijk 4 kaartjes gevonden voor een voorstelling in Groningen. Beppe vond het super en de koop werd gesloten. De vraag was nu alleen. Wie gaan er dan naar het theater en wie blijven er thuis. Een hele moeilijke vraag en ook best wel een oneerlijke.

Beppe wilde wel mee want die was toch wel benieuwd hoe die sfeer was en hoe dat precies in zijn werk ging. Ze vind het toch wel leuk maar ze kan niet alle grappen waarderen. Oftewel een kritische humorliefhebster. Mama wilde natuurlijk zelf ook wel want papa en mama hadden de kaartjes tenslotte geregeld. Daarnaast wilde papa natuurlijk en pake wilde en ome Germ wilde. Oftewel een dilemma!

Om dit dilemma te doorbreken werd marktplaats stiekem nog meer in de gaten gehouden. Intussen hadden papa en mama gehoord dat ome Guido en tante Harma het ook wel leuk zouden vinden. Beppe had ondertussen al een andere theatervoorstelling voor de dames geregeld (Evita). Op die manier had toch iedereen een uitje.

Mama mocht ook mee naar Evita maar ze ging liever weer naar de Lama’s. Als je dat ook een keer hebt meegemaakt wil je wel bijna naar iedere voorstelling. Het is echt zo geweldig! Na zo nog even flink marktplaats door geneusd te hebben toch weer de mogelijkheid gekregen om 2 kaartjes te kopen. Nu hadden papa en mama het idee opgevat om dan alles maar eens te regelen zonder dat beppe het wist.

Dus in eerste instantie tante Harma gebeld. Of zij het een probleem zou vinden om op te gaan passen die vrijdagavond. In eerste instantie was ze trouwens mee gevraagd maar omdat ze in de avond nogal moe is en de voorstelling pas elf uur begon, gaf ze zelf aan dat ze dat niet ging redden. Maar oppassen op ons zag ze wel zitten. Dan moest papa maar even met ome Guido bellen om te informeren of hij mee wilde.

Ome Guido was blij verrast. Hij moest het dan natuurlijk wel eerst even met Harma overleggen. Een hele geruststelling voor hem was het toen hij hoorde dat dit al gebeurd was en dat tante Harma hier graag aan mee werkte. De volgende persoon werd gebeld. Namelijk pake. Er moest natuurlijk wel voor de kaartjes worden betaald en in eerste instantie was het zo dat beppe dit uitje als cadeautje wilde geven. Pake vond het een goed idee en ook dat we het verder stil zouden houden.

Toen begon dus het moeilijke. Beppe wilde dat ome Guido en tante Harma ook een leuk uitje zouden hebben. Ome Guido zag het alleen niet zitten om naar Evita te gaan, erg zwak uitgedrukt. Ondertussen wist iedereen natuurlijk al lang hoe de vork in de steel kwam te zitten en daar werd wel een beetje misbruik van gemaakt. Papa ging met beppe bellen en vragen hoe ome Guido had gereageerd op het voorstel om naar Evita te gaan. Hij wist natuurlijk allang welke reactie ome Guido had gegeven. Het was dus een beetje zout op de wonden bij beppe die het beste met iedereen voor had.

Ome Guido en tante Harma moesten toen nog een goede smoes verzinnen om ook in Friesland te komen. Ze zouden namelijk een week later pas komen. Ome Guido bleek een beetje een waar maar onsamenhangend verhaal te hebben opgehangen waardoor beppe wel wat achterdochtig werd. Ome Guido en tante Harma waren net op tijd in Sneek en moesten dus als een speer eten. Dus toen we bijna weg moesten en er gevraagd werd of beppe zich niet ook even om wilde kleden viel het kwartje. De grap werd wel iets te lang gerekt. Beppe dacht eerst helemaal dat we haar in de maling namen. Pake zei namelijk dat ze maar gewoon mee moest gaan want er was vast wel iemand met kaartjes voor de ingang. Net als bij een groot concert.

Uiteindelijk heeft iedereen een superavond gehad. De mannen zaten bij elkaar en de beide dames (mama en beppe) zaten op de allereerste rij. Voor het moordspel werd zelfs de suggestie van papa gebruikt. Hij riep namelijk heel hard voor de moordenaar: Jerry Springer. Kwam omdat de zaal waar we moesten wachten voor we naar binnen gingen de Springerzaal heette.

Ondertussen had tante Harma het heerlijk gehad met de kinderen. Lekker met Yahro geknuffeld en ze wilde nu wel heeeel graag lekker doorslapen. Pake en beppe, bedankt voor de kaartjes en iedereen bedankt voor het meegaan. Daarnaast:

Lama’s bedankt! Zonde dat nu voorbij is….

26 Oktober 2008 – Musical Power

Het was het weekend weer wel. Na een hele tijd van kwakkelen was de hond (Macy) overleden. Dit is natuurlijk een hele trieste gebeurtenis want mama had haar al van jongs af aan. Ze was sinds de geboorte van je broer niet zo aardig meer. Niet lang daarna begon ze ook flink af te takelen.  

Mama wilde toch wel graag dat ze gecremeerd werd. Een paar jaar geleden zijn we naar een crematorium geweest met opa en oma toen hun hond Boomer was overleden. Die heeft mama dus nu ook gelijk gebeld en we konden begin van de middag terecht. Een beetje vervelend was wel om de kinderen mee te nemen omdat het toch wel een beetje emotioneel is allemaal. Jullie snappen daar toch nog niet zoveel van.

Opa en oma waren er niet (die zaten in België of all places) dus werd gezocht naar een andere oppas. Papa’s zus woont natuurlijk vlakbij dus misschien vonden zij het wel leuk om even op de kinderen te passen. Het bleek wel even een geregel te zijn want oom Guido en tante Harma waren net aan het shoppen en hadden voor die middag ook andere afspraken staan. Die konden gelukkig even worden verzet en zodoende kwamen zij jullie even ophalen.

Een hele geruststelling voor papa en mama ook al moest er natuurlijk wel voor worden gezocht dat alle spulletjes werden mee gegeven. In een gehaast situatie waarin je bezig bent met het overlijden van je hond en dan alle spulletjes voor jullie pakken blijkt toch heel erg lastig te zijn. Maar met vereende krachten is het toch weer gelukt.

Mama en papa gingen gelijk met Macy de auto in richting Rhenen waar het crematorium voor dieren zit. Het was weer lekker druk op de weg dus het zat allemaal weer goed mee. Gelukkig werden we daar heel netjes en vriendelijk ontvangen. We werden naar een soort opbaringskamer gebracht waar we haar even netjes neer konden leggen. Het nodige papierwerk werd ingevuld en daarna kregen we even een moment om afscheid van Macy te nemen.

Omdat ze al een tijdje ziek was hadden we hier natuurlijk al rekening mee gehouden maar het was toch erg moeilijk die laatste ogenblikken. Na haar nog 1x over de kop te hebben geaaid en nadat mama en papa elkaar nog even een dikke knuffel hadden gegeven gingen we weer richting Vleuterweide om jullie, de kids, op te halen.

De terugweg ging gelukkig aardig soepel. Jullie hadden je intussen wel vermaakt. Voor de grote ondeugd was er al een hele bak speelgoed te voorschijn gehaald en hij was al druk allemaal rondjes aan het rennen geweest door de kamer. Die had zich dus zeer zeker wel vermaakt. Alleen maar goed natuurlijk.

En de kleine dondersteen had lekker een flesje gekregen en had heerlijk bij ome Guido gelegen. Kan hij vast een beetje wennen aan het papa idee. Ome Guido en tante Harma vonden het helemaal geweldig om op jullie beide bengels te mogen passen. En natuurlijk het vermelden waard: het is voor de eerste keer dat ze hebben opgepast. Gelukkig voor beide kanten wel het idee dat het voor herhaling vatbaar is. Hopelijk dan onder betere omstandigheden. Nu op naar Utrecht om Kaye bij opa en oma te brengen waar hij zou slapen. Papa en mama gingen namelijk naar Frank en Nancy in Rotterdam.

Na deze eerste keer kwam de dag erna weer een eerste keer. Namelijk de eerste keer dat pake en beppe op jullie gingen passen. De reden hiervoor was dat mama, pappa, opa en oma samen naar de musical Fame in Den Haag gingen. Iedereen had er geweldig zin. Even zag het er naar uit dat het hele feest niet door zou gaan omdat pake en beppe zondagochtend richting Zeist zouden rijden en er toen achterkwamen dat ze een lekke band hadden. Hele slechte dag natuurlijk voor een lekke band want iedere garage is dicht.

Pake doet het banden verwisselen ook niet dagelijks en de reserveband zat natuurlijk ook zonder lucht. Dus al met al een lekker begin van de dag. Gelukkig konden ze uiteindelijk nog redelijk op tijd vertrekken want er waren al plannen dat papa dan maar gewoon thuis zou blijven en de rest richting Den Haag zou vertrekken. Uiteindelijk zou blijken dat al deze moeite ons bespaard had kunnen blijven maar daar kom ik nog wel op.

Pake en beppe arriveerden en papa ging weg om Kaye, opa en oma op te halen want Kaye had bij opa en oma geslapen. Hij had eigenlijk wel iets eerder weg gemoeten maar dat is achteraf gepraat. Uiteindelijk ging de delegatie gehaast en te laat weg. Dit blijft je dan onderweg achtervolgen want door de wegwerkzaamheden en de vele zondagrijders schoot het nu niet bepaald op. Dus een beetje verlaat kwamen we in Den Haag aan. Daar werd het zoeken naar een parkeerplaats. Een groot probleem want het was koopzondag. Daarnaast regende het… en de gemoederen liepen hoog op want de voorstelling zou inmiddels wel begonnen zijn. Als je dan ook nog over een trambaan word omgeleid omdat de andere weg is afgesloten is de vraag of je hier goed aan hebt gedaan heel erg gestegen. Nou jah, 10 minuten en een begonnen voorstelling later kwamen we half doorweekt het theater binnen. Omdat de voorstelling al begonnen was mochten we niet naar onze eigen plekken toe maar kregen we de eer om in de skybox plaats te nemen.

De verwachting was dat je dan hele mooie plekken hebt. Dit viel toch een beetje tegen. Je kon alles wel aardig zien, dat wel. Het geluid was echt slecht. Wat ze zongen kon je in ieder geval niet verstaan. Ook werd er gezegd dat er nog stoelen genoeg waren. Nou niet helemaal, we kwamen er 2 te kort.

In ieder geval waren we aanwezig moet je dan maar denken. In de pauze was er gratis drinken. Kijk dat is wel een goede actie en die hebben papa, mama, opa en oma ook flink aangegrepen. Vooral papa had plotseling hele erge dorst. Daarna werden we heel verbaasd aangekeken want de bel ging voor het 2e deel en iedereen ging dus weer naar de zaal. Ondertussen ging papa even rustig naar het toilet. Eigenlijk wilde iedereen gelijk aan het begin van de pauze al weg, omdat de voorstelling toch niet zo goed was als was verwacht. Maar papa zat iedereen te stangen door te zeggen dat hij al niet mee wilde en nu waren we daar dus zouden we blijven zitten ook.

Dus papa kwam terug van het toilet, hij trok zijn jas aan en zei: “Wie gaat er mee?”

Dit had de rest niet meer helemaal verwacht maar iedereen ging blij mee. De portier bij de deur en ook de andere mensen die ons ook al zo laat hadden zien binnenkomen keken heel erg verbaasd toen we zo vlak na de pauze het gebouw weer verlieten.

Oma schaamde zich ook wel kapot maar papa en opa moesten alleen maar lachen. De vraag was toen, wat gingen we doen. Pake en beppe waren natuurlijk druk aan het oppassen en verwachten ons de komende 2 uur nog niet terug. Hebben ze eindelijk lekker jullie kleinkinderen even voor zichzelf en dan komen papa en mama de pret weer verstoren. Omdat het toch koopzondag was in Den Haag maar even de binnenstad ingelopen (daar is het theater ook dus vlakbij).

Niemand had alleen echt een bestemming. Dus even lekker shoppen ging er niet helemaal inzitten. Opa had zin in een hamburger bij de McDonald’s. Toen we daar binnen stapten bleek alleen dat hij de enige was die daar zin in had. Ineens had opa ook niet zoveel zin in een hamburger meer. Om verder daar doelloos rond te hangen leek iedereen ook een beetje overbodig. Papa ging maar even naar pake bellen om te informeren of ze wel thuis mochten komen. Daar keek pake wel een beetje van op want de voorstelling was toch nog lang niet afgelopen.

Na even flink geklaagd te hebben over hoe slecht het allemaal was met de voorstelling ging het onderwerp over naar wat te eten vanavond. Beppe moest beslissen wat uit de keuze van 2 dingen. Een hele lekker keuze tussen patat shoarma of chinees. Na wat wikken en wegen werd besloten dat het patat shoarma zou worden.

Gauw even de benodigde boodschapjes bij de Albert Heijn gedaan waarbij bleek dat opa, oma, papa en mama toch wel een beetje teveel zin hadden in wat lekkers. Er zou alleen even een potje knoflooksaus worden gehaald, nou die waren we bijna vergeten.

Daarna lekker in alle rust naar huis gereden rust. Met veel geouwehoer onderweg in de auto. Jah je word er nu eenmaal melig van als je dag zo loopt. Opa en oma in Utrecht afgezet en gauw doorgereden naar Zeist. Al met al was het weer een drukke dag maar wel beren gezellig. Bij thuiskomst bleken tante Harma en ome Guido ook nog even een bakkie te hebben gedaan in huize Sikma te Zeist. Die misten jullie nu al. Wat wil je ook anders met 2 zulke schatten van kinderen. Enige nadeel was wel dat de boterkoek die mama en papa midden in de nacht hadden staan maken nu wel helemaal op was, hahaha.

Na lekker rustig met zijn allen te hebben gegeten en gekletst werd het uiteindelijk toch weer tijd voor pake en beppe om weer richting Friesland te vertrekken. Oftewel bij deze bedanken we de hele familie voor het oppassen en de gezelligheid dit weekend!