13 Oktober 2008 – Voor het eerst vrolijk uitzwaaien op de speelzaal

Papa en mama zullen wel gedacht hebben dat het nooit zou gebeuren. Iedere keer als ik naar de peuterspeelzaal ging begon ik voordat ik binnen was al met huilen. Ben toch wel erg gehecht aan mijn ouders en zodra we daar het terrein op lopen weet ik gewoon dat ze weg gaan.

Natuurlijk verwacht ik wel dat ze weer terugkomen maar toch. Ergens diep van binnen voelt het zo naar als ze weglopen. Ik hoorde papa en mama vaak zeggen dat ik gewoon moest wennen en niet bang hoefde te zijn. Ze zouden me altijd weer op komen halen.

Eigenlijk vind ik het ook nog hartstikke leuk op de speelzaal. Lekker ravotten met allerlei andere kinderen en soms als het nog mooi weer is gaan we lekker buiten spelen. Dat vind ik echt helemaal geweldig. Dan maakt het me niet meer uit wie er op me past. Buitenspelen vind ik GE-WEL-DIG!

Vandaag deed ik iets wat papa en mama nogal verbaasde. We stapten uit de auto en liepen naar de speelzaal. Ik liep vrolijk huppelend met ze mee. Toen we binnen waren trokken we mijn jas uit en zeiden ze: “Ga maar spelen”. Zo gezegd zo gedaan, ik ging gelijk naar mijn fiets en gaf papa en mama nog gauw een kus en zwaaide ze daarna vrolijk dag. Eigenlijk had ik geen eens tijd om naar ze te zwaaien want ik was al zo lekker aan het spelen.

Voelde vast goed voor papa en mama dat ze niet meer bang hoefden te zijn of ik het wel leuk vond.

10 Oktober 2008 – Mijn 1e tekening gemaakt (spinnetje)

Op een peuterspeelzaal doen ze allemaal leuke en creatieve dingen. Wat we precies doen kunnen papa en mama natuurlijk niet zien maar soms krijgen we wat mee wat we hebben gemaakt. Vandaag gingen we tekenen. In gedachten zag ik het helemaal voor me. Het zou echt super mooi worden.

Erg trots liet ik dus ook mijn tekening aan papa en mama zien toen ze me kwamen ophalen. Mijn eerste echte tekening van de peuterspeelzaal. Dat er nog maar vele mogen volgen. Papa en mama vonden hem duidelijk erg mooi want ze hebben hem gelijk op de koelkast gehangen!

09 Oktober 2008 – Consultatiebureau voor mijn 2e jaar

Vandaag mocht ik ook eindelijk weer eens voor mezelf mee naar het consultatiebureau. De laatste keren dat ik mee was geweest was het namelijk altijd voor Yahro. Omdat ik nu 2 oud ben was het ook weer eens tijd om mij een beetje na te kijken. Hiervoor hadden papa en mama een hele mooie vragenlijst gekregen. Vanwege de aard van de vragen was deze niet door hen ingevuld.

Mochten ze iets willen weten bij het consultatiebureau dan vragen ze het maar gewoon op dat moment. Ja ik speen nog, iets wat ze niet leuk vinden op het consultatiebureau. Als ik me daar lekker bij voel waarom zou je dat dan anders doen. Het is ook niet zo dat ik de hele dag met een speen loop. Eigenlijk alleen als ik slaap vind ik het heerlijk om mijn speentje en mijn doek te hebben.

Het duurde voor mij allemaal niet zo lang. Ik ben weer even gewogen en gemeten. Dat meten was wel heel anders dan hoe het met mijn broertje gaat. Die word in een mooie houten bak neergelegd en ik moest tegen de koude muur gaan staan. De dokter was het er in ieder geval wel over eens dat ik het heel goed doe. Nou ze had ook eens iets anders moeten zeggen.

Echt veel tijd om de opdrachten uit te voeren had ik ook niet want er stond een hele mooie auto en daar wilde ik eigenlijk maar mee spelen. Dat die arts de hele tijd vroeg om iets op te pakken met mijn ene hand en dan mijn andere vond ik maar stom. Eigenlijk vond ik haar wel een beetje eng. Vooral toen ik moest gaan lopen en ze ook ging staan en naar me toe kwam. Wist echt even niet waar ik het zoeken moest. Gelukkig had ze door dat ik het niet zo fijn vond en liet ze me met rust.

Eerst leek het me wel weer leuk om ook een keer in het middelpunt te staan maar ik ben blij dat ik voorlopig niet weer naar het consultatiebureau hoef voor mezelf.

Hallo

Welkom op mijn site!

Ik ben geboren op 02-09-06 en laat jullie via deze manier heel veel over mijn leven lezen!

Papa en mama moeten dat natuurlijk nog voor mij doen maar ik heb er alle vertouwen in dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken. :)

Veel kijk- en leesplezier en laat zeker een leuk berichtje achter voor mij!

Veel liefs kaye

22 September 2008 – Op gesprek voor school

Sinds een paar maanden zit ik nu op de peuterspeelzaal. Daar heb ik het erg naar mijn zin en er zit een basisschool naast. Papa en mama vinden die er wel goed uitzien en omdat er overal wachtlijsten zijn leek het hun een goed idee om daar maar eens voor een oriënterend gesprek te gaan.

Vandaag was de dag voor het gesprek met de directeur van basisschool Oud Zandbergen te Huis ter Heide. Een hele aardige kerel die een goed verhaal had en ook erg duidelijk over de hele school kon vertellen. Hoe het er allemaal aan toe ging en wat er van de kinderen werd verwacht. Zo word hier goed gelet op de kinderen die moeite hebben met leren en de kinderen die juist erg goed kunnen leren krijgen de mogelijkheid om wat extra dingen op te pakken. Zodoende blijven ze qua leren gestimuleerd.

Verder word er aan de kinderen geleerd om jezelf te uiten. Duidelijk aangeven hoe je over dingen denkt is iets wat hoog in het vaandel staat. Dit zou dus weleens voor problemen kunnen leiden in een thuis situatie waarin ik bijvoorbeeld iets doe wat niet helemaal door de beugel kan maar ik vind dat papa of mama er niet op een juiste manier op reageert. Iets waar je dus als ouder erg van bewust moet zijn. Nu maar hopen dat ze zich hier langzaam op kunnen instellen.

Na zo even gepraat te hebben en daarna een rondleiding door de school gekregen te hebben kregen we de brief mee om onze kinderen in te kunnen schrijven mochten we dit willen. De directeur kan er op rekenen dat dit gebeurd. Yahro kan in ieder geval zodra hij 4 jaar is gelijk naar school. Voor hem geen wachtlijst. Omdat Yahro dan een geplaatst kind is en ik al op de speelzaal zit is de kans groot dat als ik 4 jaar ben ook gewoon naar deze school mag. Het geeft me een soort bevoorrechte positie.

Dus even afwachten hoe het loopt. Het voelt alleen wel alsof het allemaal zo snel gaat. Nog zo klein en dan moet je al gaan nadenken over dit soort dingen!

15 September 2008 – Fietskar

Omdat er nu 2x per week richting de speelzaal gefietst moet gaan worden omdat papa om die tijd gewoon aan het werk is word het tijd om eens een goed vervoermiddel te regelen. Het is nu op de fiets best wel gevaarlijk. De een in de draagzak en de ander achterop. Niet echt een ideale situatie wat de meneer achterop zit nu niet bepaald stil.

Mocht er iets gebeuren dan zit de kleine in de draagzak niet echt veilig. De laatste tijd zie je het steeds vaker in het straatbeeld. Een fietskar. Mama had al gekeken op internet hoe duur een nieuwe zou kosten. Nou dat zetten we heel gauw uit ons hoofd. Is echt geen strak plan.

Dus op naar marktplaats. Daar staan er een heleboel op. De een nog brakker en slechter dan de ander. Toch durven ze er bedragen voor te vragen dat is niet normaal. Je wilt natuurlijk ook gewoon een echte goede kar waar eventueel een maxi-cosi goed in te bevestigen is. Veiligheid voor alles natuurlijk met 2 kids. Op een gegeven moment was het dus ook zo dat er maar weer gekeken werd naar de nieuwe fietskarren. Daar stonden tenminste echt degelijke tussen. Zo eentje die we nodig hebben dus.

Ondertussen zat mama zo af en toe toch nog is een beetje over marktplaats te snuffelen en kwam ze een hele interessante advertentie tegen. Gelijk gebeld en we konden dezelfde nog langskomen. Natuurlijk was het weer eens niet naast de deur. Sinds we deze auto hebben maken we de nodige kilometers om zaken van marktplaats op te halen en soms zelfs weg te brengen!

Zo reden we een paar uur later richting Den Haag. Daar moesten we bij een redelijk nieuw appartementencomplex zijn waar alles elektrisch was. Een grote elektrische schuifpui ging open zodra er op het knopje van de deur werd gedrukt. We moesten eventjes beneden blijven wachten want de verkoper kwam er aan. De fietskar stond namelijk nog in de garagebox. Het bleek een chinese meneer te zijn, die de kar anderhalf jaar geleden voor heel veel euro’s had gekocht. Omdat ze toch iets moois en veiligs voor de kleine wilden.

We kregen zelfs buiten een bevestigingsdemonstratie op zijn mooie fiets. Zag er allemaal goed uit. De volgende fase kon beginnen, nadat er betaald was natuurlijk. Die fase was het inklappen van de kar zodat hij ook netjes in de auto paste. Dat bleek gelukkig allemaal heel makkelijk te gaan. Nog nooit spijt gehad van de grootte van de auto. Iets groter lijkt soms toch wel prettig maar we kunnen ons hier nog altijd goed mee redden.

En zo reden we een fietskar rijker weer richting Zeist. Maar is kijken hoe we dat ding de box in krijgen, is namelijk niet zo economisch ingedeeld.

13 September 2008 – Efteling met Sogeti

Vandaag was het dan zover. Nadat we niet al te lang geleden ook een dagje in de efteling hadden beleefd was het vandaag weer tijd om nogmaals naar de efteling te gaan. Vanaf 15:00 was het park toegankelijk voor Sogetisten. Om zes uur was het park gesloten voor al het publiek. Alleen Sogetisten herkenbaar aan de speciale sticker mochten nog naar binnen. De gasten die al in de Efteling rondliepen keken hun ogen uit. Al die mensen met Sogeti tasjes en dingen.

Vooral leuk was het zo rond een uur of 5. Alle mensen wilden nog even wat eten of drinken voor ze naar huis gingen. Dat is wel zo handig met de kids. Als ze dan thuiskomen na de autorit kunnen ze gelijk op bed. Nu kregen dus alle Sogetisten een bon voor patat en drinken. Iedereen had wel zin in een frietje toen ze binnenkwamen dus er stonden dikke rijen voor het afhaal loket. Al die mensen zich maar afvragen waarom het toch zo druk was. Want op internet stond dat het normaal gesproken een rustige dag was.

Ook werd er een groot podium opgebouwd en toen men hoorde dat het podium werd opgebouwd omdat er in de avond een optreden zou komen van Marco Borsato wilden de meeste mensen niet meer weg. Ze hadden niet echt keus want er waren veel mensen van de beveiliging op de been om het park zo goed en snel mogelijk schoon te krijgen zodat alle kraampjes en dingen voor de Sogeti avond in gereed konden worden gebracht.

Ondertussen was iedereen afhankelijk van welke avond voorstelling ze gekozen hadden naar bepaalde gebouwen gestuurd voor een hapje en een drankje. Wij hadden gekozen voor de vroege voorstelling. Martijn en Nicky waarmee we door het park wandelden hadden voor de late gekozen. Expres de eerste want ik ben natuurlijk nog maar jong. Is dus even afwachten hoelang ik het allemaal volhoud. Uiteraard hebben mama en papa de buggy wel mee genomen maar als het even kan blijf ik lekker rondlopen.

In eerste instantie dus weinig toegekomen aan attracties. Daarvoor was het overal met wachttijden net ff iets te druk. Papa is nog wel in de houten achtbaan geweest want eigenlijk wilde hij in de Vliegende Hollander maar die had de hele dag weer eens een technische storing. Erg jammer en heel veel mensen baalden met hem. Er stond ook speciaal iemand van de Efteling om uitleg te geven over de situatie. De clowntjes hebben we nog even gezien en persoonlijk vond ik die deze keer redelijk eng. Niet zo eng als vorige keer maar toch wel een beetje onwennig.

Nu was het tijd voor het optreden. Het podium zag er heel mooi uit. Het thema van dit feest was: De magie van Sogeti. Op welke manier dit tot uiting zou komen wist niemand. Eerst waren er 2 mannen van de efteling die het publiek even moesten opwarmen met applaus en dans. Tot het moment waarop de muziek begon te spelen en niemand minder dan Hans Klok zijn opwachting maakte. Met een hele leuke spectaculaire show opende hij het feest. Dit terwijl het steeds donkerder werd zodat je de lichten heel mooi kon zien. Uiteindelijk toverde Hans Klok de CEO van Sogeti tevoorschijn, Jeroen Versteeg. Die hield een kleine speech met een introductie voor het hoofdoptreden: Marco Borsato.

Erg gezellig werd het toen Marco begon te zingen. Het hele plein ging uit zijn dak. Er hing een goede sfeer en er werd wat afgelachen en gedanst. Toen het optreden uiteindelijk voorbij was en we uitgedanst waren waarbij ik het meeste van de tijd op de schouders van papa had doorgebracht werd het tijd om weer richting het park te gaan. Even gauw Martijn gebeld en die bleek bij de poffertjestent te zijn en net voor ons besteld te hebben. Heel goed geregeld dus. Hoe goed bleek wel toen we plaatsnemen naast hun aan tafel. Er werden namelijk geen bestellingen meer aangenomen dus iedereen die nog kwam voor poffertjes had pech. Wij dus gelukkig niet en ik heb dus ook heerlijk gesmuld. Wel werd ik nu wel heel erg moe. De attracties gingen bijna dicht dus we konden nog net even kijken om nog iets te doen.

Daarna gingen papa en mama even in overleg. Want misschien was het wel leuk om nog even samen met Martijn en Nikki nogmaals naar het optreden te gaan kijken. Bij de eerste voorstelling werd niet heel goed op de kleur van de bandjes gelet dus het moest toch kunnen lukken. Gelukkig lukte het goed ook al knepen papa en mama wel heel even de billen samen toen we maar met een heel klein groepje het terrein weer opglipten. Een voorstelling met goede bekenden volgen is toch wel zo leuk zo bleek maar weer en de sfeer zat er goed in. Ik vind het toch even iets minder prettig want ik viel na paar minuutjes concert in de buggy in slaap.

Na afloop van het concert nog heel ff snel park door gelopen op zoek naar iets te snacken. Uiteindelijk dus bij de UNOX tent aanbeland. Daar gauw broodje-knak gehaald en in top overleg. Ome Michael was intussen ook aangesloten bij ons groepje. De vraag was of we nu nog naar het optreden van DJ Armin van Buren gingen of dat we naar huis gingen. Besloten was dat het te gezellig was om nu naar huis te gaan dus we bleven nog even.

Uiteindelijk na nog even lekker gedanst te hebben waar ik ook weer aan mee deed want van dit lekkere melodietje werd ik wel wakker (heel even dan) gingen we weer op huis aan. Al met al een goed georganiseerde en leuke dag! Hadden alleen even iets beter moeten plannen en alleen naar 2e concert gaan zodat we iets meer tijd hadden voor de attracties.

12 September 2008 – 1e Keer peuterspeelzaal

Je bent nu 2 jaar oud en je vond het altijd super leuk om met andere kindertjes te spelen. Omdat mama nog zwangerschapsverlof heeft en de kindertjes komen waarschijnlijk daarna ook niet terug omdat het wel zielig is. Ze zijn dan net na 3 maandjes ergens anders gewend en dan ineens moeten ze weer terug naar het gezin dat ze dan eigenlijk niet eens meer kennen. Dan moeten ze dus weer wennen.

Dat leek papa en mama geen goed idee. Dus mama is nu wel weer bezig om te kijken of ze straks weer kindertjes op kan gaan vangen. Momenteel ziet dat er alleen niet zo naar uit dus werd er gekeken voor een andere oplossing voor je. Die oplossing kwam in de vorm van een peuterspeelzaal. Als je daar heen gaat kun je heerlijk spelen en ravotten. Ook heb je dan goed sociaal contact met allerlei andere kinderen, iets wat je nu dus thuis niet zo erg meer hebt.

Zo gezegd zo gedaan, een peuterspeelzaal gezocht. Daar even een keertje wezen kijken en zag er allemaal prima uit. Het zit naast een basisschool, dus wie weet kun je daar dan later wel heen. Papa en mama hadden het allemaal al helemaal uitgedacht!

Vandaag was de dag dat je voor het eerst naar speelzaal moest. Mama voelde zich toch wel een beetje bezwaard. Omdat ze je eigenlijk niet weg wil brengen. De reden dat ze gastouder was, was natuurlijk omdat ze jou niet naar een speelzaal/creche of wat dan ook hoefde te brengen. Daarvoor heb je geen kinderen genomen he.

Papa dacht er wel wat anders over. Die had toch meer iets van, als hij het leuk vind en zich kan vermaken zo met allerlei kinderen. Dan is het dus helemaal top! Bij binnenkomst kwam je zielige kant weer naar boven. Helemaal tegen papa en mama aanhangen. Echt de broekspijp vasthouden. Op zich heel lief maar natuurlijk niet de bedoeling. De juffen probeerden je aandacht te pakken te krijgen en je uit de tent te lokken. Hoe meer ze dat probeerden, hoe meer je naar papa en mama toe trok.

Niet echt een goed idee dus. Ze gaven niet op. Aangeraden werd om maar gewoon weg te gaan en dan een beetje op tijd weer te komen zodat hij niet als laatste zou worden opgehaald. Die kus kregen papa en mama nog wel toen ze daarom vroegen omdat ze weg zouden gaan. Op het moment dat ze weg liepen ging je gelijk als een gek huilen en krijsen. Het zag er niet naar uit dat je snel zou bedaren. Met de woorden dat we ieder moment konden bellen hoe het met hem ging vertrokken papa en mama met lood in de schoenen naar huis.

Een uurtje later even gebeld. Het leek er op dat je het op zich wel leuk vond maar je durfde je nog niet echt te uiten. Je vond alles en iedereen een beetje eng. Ook was je nog steeds aan het snikken. Hopelijk duurt het allemaal niet zo lang en ben je binnen een paar keer helemaal gewend. We zullen het zien… feit was wel dat je helemaal door het dolle was om papa en mama weer te zien. Je wilde als een speer mee naar huis.

Het is wat als de kleintjes groter worden….

31 Augustus 2008 – Verjaardag gevierd

Zoals iedereen natuurlijk allang weet ben jij jarig op 2 september. Enige nadeel is dat deze datum niet op een hele goede dag valt. Namelijk een doordeweekse dag. Daarom besloten papa en mama om je verjaardag maar even in het weekend te vieren. Na enig overleg met enkele gasten werd besloten om het te houden op de zaterdags voor je verjaardag.

Hierdoor bleken dus een aantal mensen ook weer niet te kunnen komen, die hadden liever een week later of een dag later en voor anderen was het juiste de perfecte dag. Oftewel, we hielden het maar gewoon want je kan niet iedereen tevreden stellen. Hopen voor jou dat er maar zoveel mogelijk mensen komen.

Vanwege het weer en de mooie locatie werd besloten het op de camping te vieren. Dan kun jij ondertussen ook lekker ravotten en kan iedereen lekker buiten je verjaardag vieren. Wat wil je nog meer! De buurvrouw op de camping (Mireille) kan heel leuk en mooi taartjes maken. Dat hebben we vorig jaar natuurlijk ook gezien met die prachtige bumba-taart. Daarom heeft ze dit jaar voor jou weer een heerlijke taart in elkaar gezet. Eentje met een hele mooie auto er op. Omdat je nu helemaal gek bent van auto’s leek het papa en mama wel een goed idee om iets met dat thema te gaan doen. En speciaal voor jou had ze ook nog een eigen taartje. Een hele mooie blauw bus! Daar mocht jij je helemaal misselijk aan eten als je dat wilde.

Echt heel veel tijd om van de taart te genieten en de kaarsjes uit te blazen had je niet. Je wilde namelijk spelen! Al die mooie auto’s die je had gekregen, die wilde je echt gelijk hebben. Het gaat natuurlijk om jou verjaardag dus na eventjes lekker gesnoept te hebben mocht jij heerlijk spelen. Papa en mama waren ondertussen helemaal druk met koffie, thee en wat iedereen ook wel niet wilde drinken. Gasten onthalen, bijkletsen. Het duurde toch wel even voordat iedereen zich had gesetteld. Papa en mama kwamen er niet echt aan toe om te zitten. Gelukkig was buurman Marcel heel erg aardig. Die had op een gegeven moment maar even een bakje koffie gezet. Nou dat scheelde wel ff. Het is af en toe toch echt wel fijn om wat hulp te hebben. Helemaal omdat mama je broertje weer moest voeden, die kon dus eindelijk even rustig zitten en praten.

Het was uiteindelijk echt een prachtige dag en je hebt geweldige mooie kadootjes gekregen. Erg hectisch was het allemaal wel maar dat heb je nu eenmaal op een verjaardag. Qua temperatuur en weer was het misschien zelfs wel bijna te warm. 2 Jaar alweer, wat een leeftijd!

30 Augustus 2008 – Zwemmen Eemhof

Een week of 2 geleden was je er ook al geweest met opa en oma en dat vond je dus helemaal geweldig. Je ging zoals je kan lezen als een razende tekeer en wist niet van ophouden. En maar spelen en spelen en toen je thuis kwam was je helemaal kapot! Je kon geen boe of bah meer zeggen.

Omdat papa en mama het toch ook wel leuk leek om daar een keer te gaan zwemmen en het met je broertje nu ook kan (die heeft zijn eerste prikjes gehad). Daarom besloten we om vandaag daar maar eens heen te gaan. Dit hadden we natuurlijk wel eerder al besloten want je moet reserveren.

Het leek opa en oma dan ook wel weer erg gezellig om ook mee te gaan. Dus wij met 2 auto’s die kant op. Lang rijden is het gelukkig niet. Als we genoeg fietsen hadden gehad had het ook op de fiets gekund.

Bij het zwembad aangekomen gauw de auto geparkeerd en richting de kleedhokjes. Het was erg druk, dus het duurde wel even voor we een geschikt kleedhokje hadden gevonden. Je broertje was namelijk ook mee en die kan nog niet in een groot kleedhokje. Dat is een beetje erg onhandig om hem daar om te kleden. Dus we moesten even wachten tot er een gezinshokje vrij was.

De warmte sloeg je ook gelijk in het gezicht, was wel even heel anders als buiten. Een warme deken sloot zich om je heen en het zweet brak je gelijk aan alle kanten uit. Belangrijke zaak dus om zo snel mogelijk die zwemkleren aan te trekken en het water in te gaan.

We begonnen met een plekje zoeken om even lekker te kunnen zitten op de momenten waarop we niet zwommen. Groot voordeel is dat je daar gewoon zwembandjes hebt, kinderstoelen en wat al niet meer. Zo ook een box waar je broertje in kan liggen als we even zitten. Dat is dus echt wel ideaal.

Nu was het natuurlijk tijd om lekker te gaan zwemmen. Omdat papa en mama er nog niet waren geweest kregen we eerst even een rondleiding van opa en oma. Daarna begonnen we bij het golfslagbad. Heerlijk water en je vond het al gelijk lekker. Alleen toen de golven weer kwamen had je het wel gehad. Dat vond je toch nog niet echt prettig. Opa en oma hadden dat ook al voorspeld. Op naar het volgende onderdeel. Het babybadje met super lekker warm water waar toch ook aardig wat volwassenen zaten te ontspannen. Daar was ook een glijbaan waar je gelijk weer vanaf wilde. En weer de trap op en weer van de glijbaan.

Erg leuk voor je natuurlijk maar papa en mama wilden toch ook wel even verder kijken. Dus doorgelopen naar een hele steile helling. Als je daar vanaf glijd, glijd je daarna nog even door over het water. Erg leuk voor papa en opa, maar mama en oma vonden het maar niets en jij bent er toch nog wat te klein voor. Daarom gingen we daarna gauw door naar het volgende. De glijbanen. Dat leek ons toch niet een heel goed idee voor jou. Je bent er toch wat te klein voor en volgens de voorschriften van de banen mocht het ook niet.

Alleen hadden papa en mama zoiets van tsja, je bent in goede handen toch als je samen met papa van de baan af gaat. Nou dat hadden we beter niet kunnen doen. In eerste instantie vond je het allemaal een beetje eng maar het duurde niet lang en je vond het helemaal geweldig. In eerste instantie gingen we natuurlijk wel van de lage glijbaan af met een klein stukje overdekt. Dat overdekte vond je wel een beetje eng. Het moest ook niet te hard gaan. Het in het water plonsen aan het einde van de baan waarbij papa helemaal onder water ging en jou boven hield vond je echt het einde. Dan begon je te schateren. Papa en mama hadden alleen gedacht dat het na 1 of 2x wel klaar zou zijn. Dat het toch wat te eng voor je was.

Maar toen je steeds zelf de trap richting de glijbaan begon op te klimmen wisten we wel genoeg. Papa en mama hadden je onderschat. Je vond het echt te leuk om maar 1 of 2x te gaan. Natuurlijk wilde je wel dat papa of mama en uiteindelijk ook opa mee ging maar je had wel door dat als je maar gewoon ging lopen het dan vanzelf wel goed zou komen. Dan kwam er wel gauw iemand achter je aan.

De hogere glijbaan vond je wel iets minder leuk, papa zelf vond hem ook niet zo super want de naden van de baan deden behoorlijk zeer op de benen en billen. Dat schuurde als een gek. In de tussentijd waren opa en papa al een keer in de wildwaterbaan geweest en nu gingen papa en mama dat ook eventjes doen. Dat was best wel grappig en soms wel heel erg druk en irritant. Op veel plekken bleven mensen midden in het zwempad hangen en dan moest je nogal moeite doen om ze te ontwijken.

Leuk was het wel en na een paar keer te zijn gegaan leek het papa en mama toch leuk om jou een keertje mee te nemen. Nou dat vond je ook wel lekker. Lekker door die baan roetsjen en heerlijk in het warme water door de buitenlucht die toch niet zo heel warm was. Je werd natuurlijk wel goed vastgehouden.

Nu je eigenlijk alles wel een keer had gedaan was het de vraag wat je wilde gaan doen. Nou dat gaf je wel flink aan. Je begon met eventjes wat drinken bij de spulletjes. Daarna ging je traplopen. De vraag was alleen waar je precies heen ging lopen. Want je kan vanaf daar bij alle twee de glijbanen en de wildwaterbaan komen. Dus de persoon die jou achter aan liep moest altijd maar even afwachten waar we terecht zouden komen.

Geweldig om te zien hoe jij je daar vermaakte. Je bleef maar door ravotten. Steeds weer die trap op en de banen af. Wat een energie voor zo’n klein kereltje. Ondertussen was je in het voorbijgaan nog ff aan het lachen tegen de badmeesters en juffen. Als een echte kleine deugniet! Omdat iedereen wel zag dat jij toch een beetje begon in te storten, ook al wilde je daar zelf nog niet aan toegeven, werd besloten om maar even lekker in het warme water bubbelbad plaats te nemen. Daar kon je eerst ook nog niet helemaal tot rust komen maar uiteindelijk ging je ook lekker rustig zitten en begon je een beetje hangerig te worden.

Niet lang daarna gingen we weer naar huis. Het zwembad ging ook dicht en het was de hoogste tijd. Iedereen was lekker uitgeput van het vele zwemmen en ravotten. Jij hebt een gat in de volgende dag geslapen!