11 Augustus 2008 – Sambal chinees

Het is natuurlijk wel heel erg maar nadat jij gisteren zo lekker chinees had gegeten kregen papa en mama daar ook wel heel erg veel zin in. Vandaag gingen we dus ook chinees eten. In eerste instantie niks aan de hand. Tot het moment waarop eigenlijk iedereen was uitgegeten en papa en mama in de keuken waren om het toetje te pakken. Op dat moment gebeurde het!

Papa en mama kwamen terug in de kamer en zagen dat er een klein dekseltje op tafel lag. Dat was best wel vreemd. Ze hadden namelijk helemaal geen potje open gemaakt. Toen papa en mama bij jou op je stoel keken bleek jij namelijk een heel klein potje in je hand te hebben. Je hoorde papa en mama aankomen en stak heeeeeel snel je vinger in het potje en daarna in je mond. Papa en mama pakten toen als een speer het potje af en gingen gauw een beker water voor je halen. Dat was ook wel nodig want dit hapje sambal beviel je toch niet zo goed! “Ahhhh heet” zei je, nou dat kon een ieder wel begrijpen. Gek kind dat je ook bent soms!

10 Augustus 2008 – Happies bij Bets en Willem

Onze overburen op de camping werken op de camping. Dat hebben we vast al eens eerder gezegd maar toch. Ze wonen en werken er. Ze hebben in het drukke seizoen dus soms ook echt geen tijd om echt even te koken. Dan zijn ze alleen maar bezig met mensen begeleiden die nieuw op de camping komen voor hun vakantie en de toiletgebouwen aan het schoonmaken. Vandaag was ook wel een beetje zo’n dag. Ze waren er nog niet aan toegekomen om te koken.

Daarom hadden ze maar even wat makkelijks gehad vanuit Nijkerk. Daar zit namelijk een hele goede chinees. Papa en mama komen daar ook wel. En dan zitten ze een hele tijd te smullen! Het is vaak zelfs zo erg dat als men op het veld hoort dat iemand naar die chinees gaat, iedereen zijn bestelling begint door te geven.

Het weer was lekker dus buiten werd de tafel gedekt. Bij opa en oma werd ook al gekookt want daar zouden wij zo met zijn allen eten. Jij kon alleen blijkbaar de lucht van heerlijke chinees niet versmaden. De verpakkingen gingen open en ineens zette je het op een lopen. Al roepen: “Happies, happies, happies!” ging je aan de overkant het hekje binnen. Papa en mama schrokken wel een beetje, het is ook wel een beetje asociaal. Maar Willem en Bets lagen in een deuk! Die vonden het helemaal geweldig. Gelijk werd een extra bord van binnen gepakt en bestek klaargelegd. Je stoel werd even goed geschoven en je ging ook gelijk zitten. Je bordje werd gevuld en daar ging je ten aanval. Lekker aan het happies doen. De verpakking koepoek ging open en daar wilde je ook wel een stukje van hebben. Je bent ook echt een snoepert.

Je bordje helemaal leeg eten was niet gelukt. Zolang stil blijven zitten in een stoel waar je zo vanaf kan dat werkt niet helemaal voor jou. Maar Bets en Willem vonden het hartstikke leuk dat je er even was en zo mee ging eten. Niet echt een rustige maaltijd voor ze maar toch.

01 Augustus 2008 – Onder de gezinsdouche met papa

Meestal douchen we jou even bij het kinderbadje. Dan kun je daar lekker even zitten weken en vooral als een gek spatten. Als je klaar bent met badderen is dan alles helemaal nat. Vandaag gingen we alleen eens wat anders proberen. Mama was met je broertje bij iemand van het veld en papa zou jou even douchen.

Omdat hij zelf ook moest douchen besloot papa om dan maar even samen te gaan. Kan erg gezellig zijn en dat doen we thuis ook wel vaak. Op de camping hebben we dat nog nooit gedaan. Dus wij samen naar de douche. Toen we het in het toiletgebouw aankwamen ging jij gelijk naar de deur van het babybadje. Dat was je immers zo gewend.

Maar toen papa een deur verder liep keek je even heel verbaasd maar dartelde je daarna lekker mee. Eerst jou uitgekleed en daarna kleedde papa zich uit. Je begon steeds vrolijker en uitbundiger te worden. Het leek er wel een beetje op dat je het toch wel had gemist om zo samen een keer te douchen.

Daarna gebeurde er weer iets grappigs. Papa deed de douchesleutel erin zodat het water begon te lopen. Zonder dat sleuteltje geen warm water, dus dat is wel zo lekker. Jij had verwacht dat er uit 1 douchekop water zou komen en dat papa en jij dus allebei een straal kregen had je totaal niet op gerekend. Je schrok er eigenlijk zelfs een beetje van.

Niet lang daarna was je er helemaal gewend en vond je het helemaal geweldig. Dat bleek ook wel want je ging als een wilde tekeer. Onder de douche van papa, onder je eigen douche, weer onder die van papa enzovoorts.

Nog even gewassen en daarna afgedroogd. Volgens mij ging je met een goed gevoel slapen!

Aan het begin moest het heel erg voor je wennen maar uiteindelijk vond je het echt geweldig.

31 Juli 2008 – Bed ongelukje en feest op het strand!

Papa en mama hebben een heel slim idee bedacht voor jou bed. Jij bent namelijk zo onrustig in je bedje omdat je altijd een lekker plekje zoekt om te nestelen dat we de ingang naar je bed maar even moesten barricaderen. In eerste instantie hadden we dit met een hangmat gedaan. Die lekker strak gespannen en het probleem leek verholpen.Maar wat gebeurde er nou afgelopen nacht. Ineens horen we een bonk en een kreet… Wat denk je dat er is gebeurd. Jawel hoor, daar lig je dan. Helemaal in onmacht in de hangmat gerold. Dus de veiligheidsvoorziening werkt wel! Je was je alleen het schompes geschrokken. Helemaal overstuur tilde papa je uit de hangmat en legde je gauw weer veilig in je bedje. Eigenlijk moesten papa en mama wel heel erg lachen toen je daar zo lach nadat ze een beetje van de schrik waren bekomen.

En 2 uurtjes later… weer precies hetzelfde! Boem daar hing je weer in je hangmat. Wel precies waar hij voor bedoeld is maar voor jou niet zo prettig zo midden in je slaap. En voor papa en mama ook niet want we konden altijd zo lekker met zijn allen door slapen. Hier moeten we dus toch maar even wat anders op verzinnen want het is zo naderhand wel heel erg grappig maar toen wel zielig.

Gelukkig ging je een leuke dag tegemoet en daar had je uiteindelijk ook wel zin in. Papa en mama waren wat minder enthousiast. Die vonden het toch niet zo fijn om laat naar bed te gaan en dan ’s nachts wakker gemaakt te worden en dan weer vroeg gewekt te worden omdat jij weer graag naar buiten wilde. Het was zelfs zo erg dat je de nacht ervoor toen je het ontbijt had verorbert niet meer wilde slapen. Je wilde naar buiten en spelen! Aan je verstand brengen dat het nog nacht was en heel vroeg en er toch nog geen andere kindjes waren om mee te spelen ging er niet in.

Dus uiteindelijk je uit bed getild zodat je het zelf kon zien. Klaarwakker en vol goede moed klom je de caravan uit de tent in. Daarna als een speer richting de deur van de tent en naar buiten. Helaas zag je toen dat het heel donker was buiten. Ook had je het ineens niet meer zo warm want het was niet echt mooi weer op dat tijdstip. Met veel tegenzin kwam je weer naar binnen toen papa vroeg of je dan maar weer naar je bedje ging om nog even te slapen.

Gelukkig ging je na nog veel gemopper uiteindelijk toch even je oogjes dichtdoen voor een paar uurtjes.

Mama ging vanavond naar Dirty Dancing in Utrecht. Daar hadden ze wel zin in. Jij zou dan met opa vast naar het strand gaan. Daar waren namelijk spelletjes voor kinderen en je kon er pannenkoeken eten. Om een uur of 8 was dan het moment om de ballonnen los te laten. Dit om het vandaag Warchild-dag was. Door heel Nederland werd dit op verschillende campings georganiseerd.

Jij vind pannenkoeken heerlijk dus terwijl jij met opa vast naar het strand ging reed papa mama en oma naar het station in Nijkerk. Daarna zou papa ook naar jou toe komen om een hapje mee te eten en de ballonnen los te laten. Maar papa wilde eerst nog gauw even gaan kijken bij je broertje. Die was namelijk bij Yolene op het veld achtergebleven. Dat was voor hem wel zo lekker en prettig in plaats van al dat gesjouw.

Daarna ging papa gauw naar jou toe. Je had al 3 pannenkoeken helemaal opgegeten. Dat ging er wel in. Nu was je flink aan ravotten met alle andere kinderen. Het was aardig druk op het strand. Opa had al een paar ballonnen gekocht en daar jou naam onder gezet. Dus leek het papa wel zo leuk om dan ook maar een paar ballonnen te kopen met de naam van je broertje er op. Op die manier hadden jullie allebei kans om leuke prijzen te winnen.

Na enige moeite omdat alle ballonnen in elkaar verstrikt waren en jij er zo graag eentje vast wilde houden gingen ze om 8uur precies de lucht in. Met een nieuw record. Helemaal super natuurlijk. Je stond ook helemaal te genieten en de ballonnen na te wijzen en te kijken zolang je ze kon (niet erg lang want de bomen blokten na 300m het zicht). De meeste kwamen er overheen, sommige ook niet.

Van de strandlucht en het lekkere eten was je helemaal uitgeput. Opa en papa hadden alleen nog niet gegeten dus die gingen gauw even de aanbieding halen. Een gezinszak friet van een paar euro en 4 frikadellen. Maar ze waren erg aardig geweest bij het snackluik. Toen de zak met frikadellen opengemaakt werd bleken er namelijk geen 4 maar gewoon 8 frikadellen in te zitten! Oftewel lekker smullen en smikkelen. Bollie als je bent ging er nog wel een frikadelletje bij je naar binnen.

Daarna ben je lekker gedouched en was het tijd om te relaxen. Lekker even rustig tv kijken. Al met al weer een hele drukke dag maar je hebt je ontzettend vermaakt!

27 Juli 2008 – Naar huis toe gelijk uitslapen

Het is helemaal geweldig voor je op de camping maar er zijn toch een paar minpuntjes. Echt op tijd op bed zit er niet in want we zitten overal zo gezellig en je speelt zo lekker op het veld. Overdag ben je dan ook druk bezig. Dan is het al een hele strijd om je even voor een middag dutje op bed te leggen. Dit is alleen wel van belang anders dan red je het gewoon niet de hele dag.Je bent dan ook even net wat kleiner dan de meeste kinderen op het veld, qua leeftijd dan he. Want met je lengte doe je goed mee. Maar op een gegeven moment blijkt toch dat je steeds meer moeite hebt met het wakker blijven overdag. Je ziet er gewoon erg moe uit. Dus het leek papa en mama een goed idee om dan maar eens een nachtje thuis te slapen. Het weer was ook niet echt goed voorspeld (onweer). Dus wij alles ingepakt en op naar huis.

Thuisgekomen was het echt lachen. Je rende naar binnen en ging op de bank zitten. Daarna wees je op de tv en riep: Kijken, kijken! Was dus wel duidelijk wat je toch een beetje had gemist. Even uitgelegd dat we straks wel even gingen kijken maar eerst even lekker ons opfrissen zodat we een relaxed avondje zouden hebben. Daarom hebben papa en mama je eerst even heerlijk gedouched. Nou dat was wel weer even genieten voor je. Zolang onder de douche kunnen staan als je zelf wilde. En daarna nog even lekker bij papa en mama op de bank gehangen en tv gekeken en toen naar bed. Heerlijk vond je het! Je ging gelijk helemaal nestelen in je eigen bedje.

Het allermooiste was wel dat de volgende ochtend om 1uur er pas voor het eerst geluid uit je kamer kwam. Je had wel om half 9 je ontbijt gehad maar daar wilde je eigenlijk je oogjes niet voor open doen. Met veel gesteun en gekreun ging het ontbijt naar binnen. Toen papa de fles van je wilde pakken lag je met de fles naast je alweer te slapen. Echt heel schattig. Dus jij hebt zeker goed bij getanked deze dag.

Toen je uiteindelijk besluit je luikjes open te doen en aan de dag te beginnen vroegen papa en mama of je wel weer de camping wilde. Na heel even te twijfelen bij je speelgoed rende je naar de deur. Je had er dus duidelijk wel weer zin in!

26 Juli 2008 – Spellenmiddag op de camping (zeker lezen!)

Op de camping word over het algemeen een heleboel georganiseerd. Niet alleen voor de kinderen maar ook voor de volwassenen. Om de sfeer en het saamhorigheidsgevoel op de verschillende velden een beetje te promoten word er ieder jaar een feestweek gehouden. Normaal gesproken is dat in de week van de bouwvak, omdat dan iedereen vakantie heeft. Dit jaar was het een feestmaand, waarin je een feestweekend hand. In dat feestweekend was het de bedoeling om je veld zo mooi mogelijk te versieren met lichtjes en om saamhorigheid uit te stralen door een bepaald thema uit te beelden.Op ons veld ontstaan dan al gauw problemen want niet iedereen had op tijd vakantie en eigenlijk had ook iedereen zoiets van:
“We gaan gewoon lekker doen wat we zelf willen”

Normaal gesproken werd er vaak een thema gekozen wat de kinderen erg leuk vinden en waar ze ook flink aan mee kunnen helpen. We hebben namelijk een echt kinderveld vergeleken met andere velden.

Door de keuze van de thema’s en de medewerking van alle kinderen ziet het er soms allemaal wel eens even iets anders uit dan op de andere velden waar alleen volwassenen aan het werk zijn. Waar wij dus op het veld voor hadden gekozen was voor de kinderen een uitgebreide spelletjesmiddag met allerhande spelletjes en daarna voor de kinderen pannenkoeken eten. In de avond was het dan bedoeling om gezellig als veld knus bij elkaar te gaan zitten en een barbecue te houden. Nou een top idee!

Zo gezegd zo gedaan. Iedereen was druk bezig met alle voorbereidingen. Vlees werd uit de vriezers gehaald en drank koud gelegd. Alle spelletjes werden voorbereid en verdeeld. Alles voor een TOP -dag. Alleen kwamen er toen langzaam maar zeker wat negatieve berichtjes binnenstromen.

Voor de avond uurtjes werd er namelijk onweer voorspeld en volgens de buienradar zou dat de camping zeker niet missen. Dus wat zouden we gaan doen. Zouden we gewoon gaan barbecueën en dan maar zien waar het schip strand of toch het allemaal op een andere dag houden. Omdat het vlees allemaal al uit de vriezers was gehaald en iedereen het zonde vond om weg te gooien omdat opnieuw invriezen ook niet echt een optie was werd besloten het feestje toch doorgang te laten vinden. Als het weer dan slechter zou worden zouden alle dames bij de caravans gaan zitten om dicht bij de kids te kunnen zijn en de mannen midden op het veld onder de opgezette tenten verder bakken. Een geweldig idee van opa.

De middag was echt helemaal geweldig. Alle kinderen hadden het super naar hun zin en konden doen waar ze zin in hadden. Ze konden koekhappen, waterballon-blik-gooien, fotolijstje maken, cake versieren, sminken en nog veel meer. Jij wist van gekheid niet waar je het zoeken moest. Je vond het een nog leuker dan het andere. Als een wervelwind ging je tekeer.

Het waterballonnen-blik-gooien was niet echt een spel voor je. Wat je nou wel geweldig vond was een waterballon pakken en er dan heel hard in knijpen. Eigenlijk net zolang tot ie knapte en je dus een beetje nat werd. Daarna moest je heel hard lachen en werd de volgende ballon gepakt. Omdat nog niet alle kinderen waren geweest was papa hier iets minder blij mee.

Ondertussen was ook de zeepglijbaan opgezet en daar vermaakten alle kinderen zich mega mee. Met water knoeien en glijden was helemaal super natuurlijk. Dat iedereen enorm ging stinken naar het afwasmiddel en groen werd van het gras door het doorglijden kon niemand deren. De bedoeling was dat de ouders dit na de barbecue allemaal nog eens dunnetjes over gingen doen. Papa kon alleen zolang niet wachten dus die maakte ook even gebruik van de zeepglijbaan. Want ja, op zijn tijd is dat best wel leuk. Jij vond het ook helemaal geweldig toen papa je optilde en een zwieper over de baan gaf zodat je daar een heel stuk overheen gleed. Je wist niet hoe snel je op moest staan om nog een keer te mogen.

Daarna was het tijd om pannenkoeken te gaan eten. Je was hier wel een beetje te moe voor maar je vond het veel te leuk en te lekker om er aan toe te geven. De tenten waren inmiddels opgezet en de tafels en stoeltjes werden richting het midden gedragen zodat er als het kindergedeelte klaar was gelijk begonnen kon worden voor het volwassenen feestje.

Een klein uurtje later lag je heerlijk te slapen, uitgeput van een lange dag spelen. De barbecues waren opgestookt en het kokkerellen kon beginnen. Drie vleesjes later begon het een beetje te spetteren. Geen enkel probleem natuurlijk, iedereen kroop gewoon even iets beter onder de partytenten en de tenten. Daarna begon de wind een beetje aan te wakkeren zodat alles toch nog een beetje nat werd. Iedereen zetten het vlees een beetje veilig en de partytentjes werden vastgepakt en de zakken in de tent werden er uit gegooid. Eigenlijk leefde iedereen nog in de veronderstelling dat het een buitje zou zijn, een tijdelijke aanpassing in de plannen.

Helaas liep het toch even anders. Van het ene op het andere moment begon het te hozen en te waaien. Het was gewoon een wolkbreuk die we op ons dak kregen. De partytentjes hadden het zwaar en de tent gemaakt van dekzeilen had het zwaar te verduren. De wind bleef doorgaan en het water kwam met zoveel liters tegelijk uit de hemel dat we in een mum van tijd tot de enkels in het water stonden. Het was eigenlijk echt niet leuk meer. Gelukkig was het qua temperatuur nog heerlijk.

Van een tijdelijk oponthoud werd het een regelrecht feest dat letterlijk in het water viel. Wat er over was van de partytenten werd zo snel mogelijk afgebroken en al het vlees werd verzameld. Het zag er niet meer naar uit dat er nog gegeten zou worden. Ondertussen kwam er nog 1 enorme windvlaag en die zorgde ervoor dat opa (die was naar onze caravan gegaan omdat door het lawaai jij wakker was geworden) met stokken en al werd opgetild terwijl hij aan de luifel hing. Daardoor klapte de luifel als een papieren velletje om. De krachten die er avond vrij kwamen waren niet te bevatten.

Wat eigenlijk het allermooiste was, was het feit dat iedereen eigenlijk heel vrolijk bleef. Iedereen was heel zakelijk en aan het redden wat er te redden was maar er werd ook nog steeds met opmerkingen enzo erg veel lol gemaakt. Neem nou bijvoorbeeld Elroy (staat praktisch naast ons). Die had allemaal vlees op de bbq liggen toen het losbrak. Hij had alleen nog honger. Dus met zijn ene hand hield hij een stok van een partytent vast en met de andere hand stond ie lekker te eten.

En dat was nog niet eens het ergste. Een andere persoon was nog erger, die was alleen maar bezig met alle zakken die boven zijn bbq hingen weg te halen. Toen papa op een gegeven moment tegen hem zei of het niet tijd werd om hem uit te zetten gaf ie het pas op. Die leefde blijkbaar echt nog in de veronderstelling dat er nog doorgegaan kon worden.

Ondertussen was iedereen tot de laatste draad doorweekt. Niemand die er alleen op reageerde. Wat toch wel een beetje gevaarlijk was doordat het hele veld nu ook nat was tot de enkels was natuurlijk het feit dat het als een gek onweerde.

Door alles wat we in die korte tijd hebben gedaan leek het wel uren te duren. Denk alleen dat het uiteindelijk allemaal in 20minuutjes was. Van het ene op het andere moment was alles anders daar. En nog 30 minuutjes later was het hele veld leeg en kon er begonnen worden met de verwerking.

Het vele water op het veld lokte natuurlijk heel erg. Dus de mannen van het veld verzamelden zich. BUIKSCHUIVEN! En dan niet op een zeepglijbaan maar gewoon in het enkelhoge water over het gras. Echt een gekkenboel maar erg leuk. Papa had er op het laatst gewoon pijn van zo vaak was hij gegaan. Dat iedereen maar 2 of 3 stukjes vlees had gegeten deerde ook niet meer. Er werd nog een borreltje gedronken en flink nagetafeld (woordelijk) en laat, heel laat was het pas rustig op het veld.

Wat een avond, zo erg hebben we het met het weer nog nooit mee gemaakt. Hier was ook iedereen het over eens. Het leverd wel heerlijke gespreksstof op. Vooral de manier waarop sommige mensen er mee omgingen was geweldig!

25 Juli 2008 – In de nieuwe boot van opa met zwemvest

Opa heeft een nieuw speeltje gekocht. In eerste instantie was iedereen een klein beetje voorzichtig of het allemaal echt wel een succes zou worden. Iedereen was een beetje bang dat het een kat in de zak zou worden. Nu het dan toch zover is dat we hem gaan gebruiken en hem echt gezien hebben lijkt het toch allemaal wel mee te vallen. De boot die opa gekocht heeft met trailer lijkt toch prima te functioneren. Een motor had opa natuurlijk al want hij gebruikte in eerste instantie nog de rubberboot. Hij had alleen geen zin meer om iedere keer een half uur te staan pompen.Nu komt er alleen nog een nieuw probleem om de hoek kijken. Papa heeft achter zijn auto geen trekhaak en opa ook niet meer. Dus hoe krijgen ze die boot dan überhaupt het water in? Papa en opa zijn niet voor 1 gat te vangen. Opa ging in de kofferbak zitten en papa achter het stuur. Daarna pakte opa de trailer en al zittend in de achterbak met de trailer goed vast reden we richting de helling. Niet een heel eind maar toch.

Terwijl papa en opa bezig waren de boot te water te laten komt er eventjes een gigantisch dikke speedboot aanvaren. Nou daar bleef iedereen toch even bij staan kijken. Die 175pk motor. Ze waren hem even vergeten omhoog te doen, stom natuurlijk, maar gelukkig hadden ze wel even een knopje waarmee hij electrisch in de juiste stand werd gelift. Daarna kwam de man aanrijden met de auto en de trailer. Het duurde heel even want de man moest eerst even het dakje open doen van zijn dikke cabrio. Daarna werd de boot bevestigd aan de lier… en werd op de knop gedrukt. Bzzzzzz.. daar ging de boot de trailer op.

Ja dan sta je even met je mond open te kijken van verbazing als je zelf niet eens een trekhaak hebt en allang blij bent dat je een bootje hebt. Maar ja, dat mocht onze pret niet drukken. Het werd nu toch echt de hoogste tijd voor de eerste vaart.

Voor jou hadden we de dag ervoor een zwemvest gekocht zodat je eventueel mee kon. Het zwemvest aan doen was een hele uitdaging en je laten wennen aan het zwemvest was helemaal even lastig. Zolang je kon lopen vond je het niet zo heel erg, eigenlijk alleen maar irritant. Toen je echt in wat dieper water kwam en je dus ook de grond niet meer voelde onder je voetjes werd het allemaal een beetje minder. Je begon een beetje in paniek te raken.

Hoe papa ook probeerde om ervoor te zorgen dat je gewoon rustig bleef, het lukte niet helemaal. Dus je kwam helemaal overstuur weer aan de kant en daar stond mama om je op te vangen. Hoe zou het dus vandaag verlopen.

In eerste instantie keek je heel erg angstig en vreemd naar dat gekke ding in het water. In eerste instantie ook maar even een heel klein stukje gevaren. Want je weet nooit hoe je reageert. Het leek er alleen op dat je het eigenlijk wel heel erg leuk vond. Je hield je af en toe wel heel erg krampachtig vast maar ondertussen ging je ook wel glimlachen. Als een echte zeeman stond je voorin de boot tussen de benen van papa terwijl opa de motor bediende.

Het zwemvest vond je alleen wel erg vervelend. Daar had je eigenlijk in eerste instantie toch echt alleen maar hinder van. Dat duurde gelukkig niet lang. Je begon er al helemaal aan gewend te raken, ook al had je het nog niet in het water geprobeerd. Zolang je lacht en blij bent moeten we het maar zo houden denk ik.

Dat je het helemaal geweldig vond bleek na de tijd wel. Toen hoorde je naast het woord auto ook de hele tijd het woord boot. Al met al was het een heerlijk tochtje en hebben we ons heerlijk vermaakt zo op het water. Mama had niet zo’n behoefte om mee te gaan, misschien een ander keertje.

21 Juni 2008 – Rondje kermis en Strijkviertel

Pake, beppe en ome Germ waren bij tante Harma en ome Guido blijven slapen na de verjaardag. Mama had alleen gezien toen we naar tante Harma toe reden dat er kermis was vlakbij hun. Omdat je de vorige keer zoveel plezier had gehad op de kermis leek het mama wel leuk om daar weer met je heen te gaan. Dat vond papa wel een goed idee.Dus papa gauw de hondjes uitlaten zodat we weg konden. Toen hij terug kwam had mama net met een grote glimlach de telefoon opgelegd. Die had namelijk even stiekem met pake en beppe gebeld of die het niet leuk vonden om met zijn allen die kant op. Dat leek hun wel een goed idee. Ze waren zich toch al een beetje aan het afvragen wat ze eens zouden doen.

Met zijn allen de auto in gestapt en naar ome Guido gereden. Daar stonden ze al bijna klaar (duurde nog maar tien minuten voor we weg reden) en we gingen die kant op. In eerste instantie reden we dus naar de kermis… daar een rondje om de rotonde en weer weg bij de kermis. Dat snapten papa en mama niet helemaal. Blijkbaar had de rest alleen begrepen dat we eerst even bij het Strijkviertel gingen wandelen. Dat is wat ze noemen een recreatieplas. Daar zijn we dus eerst even een rondje om heen gelopen.

Nu werd het tijd om naar de kermis te gaan. Een parkeerplek zoeken leek een beetje lastig maar dat viel uiteindelijk gelukkig mee. Het was wel een slecht begin van de kermis want je liep gelijk langs een aantal eettentjes. Pake was gelijk onder de indruk, denk van het gevoel in zijn maag en de lekkere luchtjes in zijn neus. Daarna was het tante Harma die zin in eten begon te krijgen. De poffertjestent met terras sprak haar wel heel erg aan. Iedereen had alleen zoiets van laten we eerst even op de rest van de kermis rondkijken. Zo gezegd, zo gedaan. Een stukje verderop kwamen we de draaimolen tegen en daar moest je natuurlijk wel even in. Alleen was 1 rondje dan weer net even niet genoeg. Je wilde graag nog een keer en nog een keer. Want je mocht in hele leuke auto’s zitten. Zoals een brandweerauto. Je zat fanatiek te sturen en te zwaaien. Echt geweldig om te zien.

Pake wilde toen even in de zweefmolen en papa wilde wel mee. Uiteindelijk wilde ook ome Germ wel even mee. Dus 3 kaartjes gehaald en daar gingen we. Alsof we in een achtbaan zaten gingen we tekeer in de zweef. Armen in de lucht en als we dan naar beneden gingen hard roepen van: wooow. Iedereen op de grond schaamde zich kapot (dus beppe, tante Harma, ome Guido en mama). Maar iedereen in de zweef had het enorm naar zijn zin.

Ome Guido ging daarna nog even langs de schiettent en dat deed hij best wel goed. Hij ging een mooi prijsje winnen. Papa wilde het toch ook wel even proberen ook al had hij er al weinig vertrouwen in want hij doet het nooit. Omdat ome Germ ook mee was leek het hem wel leuk om dan op hetzelfde te schieten als ome Germ en dan dus tegen elkaar. Zoals zo vaak wilde papa alleen weer even iets te snel zijn en die had al een aantal keer gemist voordat ome Germ überhaupt had geschoten. Helaas had papa dus dik verloren van ome Germ. Samen hadden ze alleen wel genoeg punten verzameld voor een leuk cadeautje voor jou. Een hele mooie auto!

Daarna hebben we nog even met zijn alleen het restant vlees van de dag ervoor soldaat gemaakt op de bbq. Omdat er een aantal mensen nog een stukje moesten rijden (ome Germ en pake) werd er op tijd weer een einde aan gemaakt. Ze reden voor ons uit richting snelweg. Alleen stopten ze toen op de verkeerde rijbaan omdat ze even aan het kijken waren waar ze naar toe moesten. Papa heeft ze toen maar even op sleeptouw genomen. Zo zijn hun ook netjes thuisgekomen zonder allemaal omzwervingen te moeten maken.

16 Juli 2008 – Papegaaien-periode

In de periode vanaf 1 juli tot en met nu is er natuurlijk heeeel veel gebeurd. Maar niet echt voor jou maar vooral voor je broertje. Je bent zelf wel steeds heel erg nieuwsgierig en probeert zo goed mogelijk te helpen. Dat lukt natuurlijk niet altijd. Je bent namelijk af en toe wel een beetje lomp. Zodra je broertje begint te huilen wil je altijd graag helpen. Dat is op zich heel erg lief maar je hebt vaak het idee dat zijn mond ongeveer een halve meter groot is. Die speen gaat van links naar rechts en als je dan uiteindelijk zijn mondje hebt gevonden, zal je hem er wel even in proppen. Af en toe heel erg vertederend maar papa en mama schrikken daar wel eens van.Vaak ben je nog eerder bij je broertje dan papa of mama. Als naar jou idee papa of mama niet snel genoeg reageert kom je als een gek aanrennen. Dan trek je papa of mama aan de broek. Zo van kom nou! Hij is wakker, je moet er iets aan doen. Je broertje moet alleen ook leren om zichzelf een beetje vermaken en dat er niet altijd iemand gelijk opsprint om hem op te pakken. Daar zijn we nu nog niet echt mee bezig maar het zit wel in het achterhoofd. Jij vind het alleen zo zielig voor je broertje als hij huilt dat als er naar jou idee niet snel genoeg word gereageerd je het ook op een brullen gaat zetten.

Daarnaast probeer je heel veel aandacht op te eisen wat wel eens een beetje lastig is. Iedereen is zoveel met de kleine bezig. Slim als je bent zoek je dus nu een andere manier om de aandacht van papa en mama te krijgen en aan te geven wat je wilt. Heel langzaam begin je eigenlijk steeds meer te praten. Eerst leek het allemaal een beetje op baby gebrabbel zoals je dat oneerbiedig zegt. Er was de helft van de tijd geen touw aan vast te knopen. Nu kwam je ineens aanlopen met een boek en zeg je: boekah! Boekah!

Of als je ’s ochtends wakker word. Dan hebben we altijd een vast ritueel. De slaapzak gaat uit en je krijgt een schone luier. Maar niet altijd mag je gelijk uit je bed. Soms is het nog wel een beetje erg vroeg. Eigenlijk gewoon een beetje te vroeg om al lekker op te staan. Jij staat dan alleen dapper, met hele kleine oogjes, in je bed. Dan kijk je papa zo vragend aan en zeg je: Luieh, luieh. Want je wil graag een schone luier zodat je daarna kan spelen.

Dat zijn dan zeg maar de leuke dingetjes die hij na zegt. Als je hem iets probeerd uit te leggen of hem ergens voor corrigeert omdat hij weer niet helemaal zin heeft om te luisteren en dan als je zegt van: “Je bent vervelend! “. Als hij dan zegt: vervelen, kan je weleens heel pissig worden omdat je er ook gelijk een guitige kop bij trekt. Je vind het zelf zo leuk om ons na te praten en te kijken hoe we er op reageren.

Omdat we het praten wel willen stimuleren aan je (want het is toch wel fijn als je met elkaar kan communiceren en dat niet alleen papa, mama en jij elkaar begrijpen maar andere mensen ook), beginnen we met je zinnetjes voor te leggen. Dus niet dat je gewoon heel hard roept: drinke. Maar dat je vraagt: “Mag ik drinken”. Dit begint gelukkig langzaam maar zeker al een beetje komen en dat is wel heel prettig. Zo zie je maar weer dat je echt een grote jongen aan het worden bent.

01 Juli 2008 – Yahro geboren je bent grote broer!

Wat een dag… wat een dag. Al vroeg in de ochtend begon het voor papa en mama al. Toen lag jij nog lekker op 1 oor. Zodra je wakker werd en de kamer in kwam schrok je je kapot. Al die mensen ineens in huis was niet iets waar je op had gerekend zo op de voor jou zo vroege ochtend. Want opa en oma waren er al, de kraamzorg en de verloskundigen.Oftewel het hele huis zat vol en je echt een vragende blik in je ogen. Het was duidelijk dat je geen idee had wat er aan de hand was en wat iedereen kwam doen. Wel zag je dat mama het af en toe zwaar had en je wilde naar haar toe om haar te kunnen troosten.

Alleen zat mama hier niet zo op te wachten. Die had al meer dan genoeg aan zichzelf. En dus werd besloten dat je maar gauw met opa mee zou gaan. Opa moest toch een boodschapje afleveren in Nijkerk dus kon je mooi mee en daarna even gezellig op de camping kijken.

Op die manier kreeg je tenminste niet mee wat er de rest van de dag nog stond te gebeuren. Er werd min of meer van uit gegaan dat het naar Nijkerk rijden al bijna genoeg was. Dat voordat opa met jou in Nijkerk was je al grote broer zou zijn. Dit liep alleen toch ff anders. Zodoende ben je de hele dag lekker met opa op sjouw geweest.

Eerst naar Nijkerk toen naar de camping. Daarna even naar Utrecht en boodschapjes doen. Opa nog een keer bellen dat je toch wel erg moe was en of je (of jullie beide) wel een dutje konden doen want je begon er toch wel erg doorheen te zitten. Nou was het bericht waar mama niet zo blij mee was. Dat kon dus best wel.

Eindelijk was het 16:05. De tijd dat de kleine echt geboren was en je officieel een grote broer bent geworden. Wat je precies op dat moment hebt gedaan durven papa en mama niet te zeggen. Gelijk opa opgebeld zodat hij met jou weer richting Zeist ging. Uiteraard nog even geheim gehouden wat het was geworden.

Weer stond je helemaal verbouwereerd te kijken naar de volle huiskamer. Want er waren nou niet echt mensen weg gegaan. Het hele huis zat nog steeds vol. Wat je wel gelijk op viel was dat er iets heel kleins bij was gekomen. De houding die je op dat moment had leek wel een beetje alsof je dacht dat het kleine ding dat daar bij mama lag straks met 1 van die vreemde mensen mee naar huis zou gaan. Er werd namelijk aan je gevraagd waar de beebie (zijn eigen woord voor baby) was en je wees dapper op mama’s buik en zeker niet naar wat er op lag.

Het zal zeker even voor je moeten wennen maar je word vast een hele goede grote sterke en bovenal lieve broer!