30 Juni 2010 – Uitgedeeld speelzaal, laatste dag

Het is zover. De laatste dag op de speelzaal is aangebroken. Net als die van veel andere kinderen dus de traktaties moesten een beetje verdeeld worden. Maar iedereen kwam natuurlijk aan de beurt. Mijn papa en mama had ik flink aan het werk gezet. Iedereen maakte namelijk echt hele mooie creatieve traktaties. Iets waar mijn papa en mama niet zo erg goed in zijn. Het bedenken is al best wel lastig en het uitvoeren nog meer. Vaak komt het er niet zo uit te zien als het bedoelt is.

Papa en mama hadden de hoop niet opgegeven en gingen dus aan de slag. Omdat ik heel erg gek van Cars ben leek het hun een goed idee daar iets mee te doen. Dus vanuit daar gedacht kwamen ze uit op een sleutelhanger met een cars figuurtje en dan snoepsleutels er aan hangen. Al met al toch een heel creatief idee.

Terwijl ik lekker lag te slapen waren zij druk bezig samen met buurvrouw Gonny om de traktatie in elkaar te flansen. Eerst plaatjes uitprinten. Daarna de plaatjes uitknippen, zo netjes mogelijk zodat papa ze kon lamineren. Dat weer uitknippen en een gaatje maken en klaar was de sleutelhanger.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd en de traktatie zag was ik dolblij en trots. Ik vond het echt super mooi gemaakt door papa en mama. Het uitdelen op de speelzaal ging ook heel goed. Iedereen herkende het bijna en was heel enthousiast.

Het afscheid van de juffen viel me niet echt zwaar. Zei gewoon doeg en zwaaide net als altijd. *vroem* *vroem* … op naar het volgende avontuur.

23-06-2010 – Consultatie geweest prikjes gehad (18,5 kg en 107 cm)

Vandaag na een lange tijd niet te hebben gehoeven was het dan zover. Het was weer tijd voor mijn prikjes. Mijn kleren uit doen om op de grote weegschaal te gaan viel nog wel mee. Het opmeten viel een beetje tegen, daar was ik niet zo blij mee. Dat het nog erger zou worden wist ik toen nog niet.

Bij de dokter aangekomen moest ik wat testjes doen. Zoals voor mijn ogen en motoriek. Als afscheidscadeautje kreeg ik toen nog ff 2 prikjes… grrrr.

16 Juni 2010 – Eerste ochtend naar school geweest!

Ik ben nog niet eens 4 maar toch mag ik volgend schooljaar naar de basisschool. Daarom mag ik vanmorgen een ochtend naar school. Dan kan ik vast kennismaken met mijn juf en alle kindjes die bij mij in de klas komen. Het is best wel een beetje spannend.

Er zijn heel veel kindertjes, zelfs zoveel dat er gewoon 2 klasjes zijn en ik kom in 1B. Een paar kindjes in de klas ken ik al want die zitten bij mij op de peuterspeelzaal. Maar er zijn ook een boel kinderen die ik niet ken.

Ik denk wel dat ik een leuk juf heb. Ze heet Anne. We hebben leuk gespeeld en gezongen en toen was het alweer voorbij. Hierna ging ik nog heel even naar de speelzaal en toen zat het er al weer op. Ben benieuwd hoe het volgend jaar zal gaan.

22 Mei 2010 – Eerste keer camping slapen van het seizoen

Het is al een beetje laat in het seizoen maar dat kwam omdat we naar Texel zijn geweest. Daardoor zijn we nog niet eerder echt een weekend op de camping geweest dit seizoen. Dit weekend kwam daar verandering in en we kregen ook al gelijk visite. Pake en beppe en ook ome Germ kwamen gezellig even langs om te kijken hoe we het hadden.

Op een gegeven moment ging er alleen even iets heel erg mis. Ik was lekker aan het spelen samen met vriendje op het andere veld. Op een gegeven moment ging dat vriendje naar huis en ik ging ik bij Yolene in de caravan spelen. Ondertussen zaten papa en mama met pake en beppe aan de koffie.

Niet lang daarna kwam oma even langs om gezellig te kletsen. Die vraagt aan mama: “Waar is Kaye”. Hierop zegt mama dat die bij het vriendje op andere veld is. Daarna verteld oma dat die allang naar huis zijn dus ik kon daar helemaal niet zijn. Nou dat klopte dus ook wel maar nu brak er grote paniek uit.

Met iedereen die we zo gauw konden vinden zochten ze de camping af om mij te vinden. Op het middenveld en de ring daaromheen. Bij de kinderboerderij, bij de sloot en bij de grote speeltuin. Bijna overal werd gezocht maar ik werd niet gevonden. Op een gegeven moment kwam mama bij het toiletgebouw Yolene tegen die vraagt: “Is er wat aan de hand ofzo?“ Mama was behoorlijk overstuur dus die zegt: “Hij is weg, we kunne hem nergens vinden. Kaye is weg!”. Waarop Yolene zegt, owh zoeken jullie Kaye die zit bij mij in de caravan!

Heel erg blij natuurlijk dat hij terecht was maar nu moest iedereen die overal verspreid over de camping aan het zoeken was dit goede nieuws weer meegedeeld worden. Dus dat werd weer een beetje zoeken. Een hele consternatie maar gelukkig istie gevonden.

16 Mei 2010 – Friesland, Germ jarig

Op deze dag is er blijkbaar altijd een leuk feestje. Wat dit precies inhoud durf ik niet te zeggen maar ik weet wel dat we er heel lang voor in de auto moesten zitten. Het duurt namelijk anderhalf uur om vanuit Zeist naar Sneek te rijden.

Toen ik daar de slingers en sfeer zag begon langzaam te dagen wat er aan de hand. Mijn oom Germ was jarig! Dus er was gebak en cadeautjes en er kwamen allemaal vrienden van Germ over de vloer. Die vonden mij wel heel erg lief en schattig. Me vasthouden durfden ze niet, rare kerels. Dit gold niet voor iedereen, Rooie durfde het wel aan.

Mijn beide broers waren ook een beetje onzeker. Met Germ spelen en dollen geen probleem maar al die andere kerels moesten ze niks van hebben. Hoe laat papa en mama het hebben gemaakt weet ik niet maar ik was blij dat ik in mijn bedje lag en mijn broers ook.

26 April 2010 – Texel geweest

Een mini vakantie hadden we wel verdiend. Vandaar dat we lekker van maandag tot en met vrijdag naar Texel gingen. Het weer zou prachtig worden dus met dat vooruitzicht werd het alleen maar leuker om te vertrekken. Kaye had het al weken over de boot. Hij ging met de boot varen en dan naar opie/omie/opa en oma toe. Die waren er namelijk ook. Zij gingen alleen van vrijdag tot vrijdag. Iedere keer als we met de auto weg gingen zei hij dat we nu  naar de boot toe gingen. Het duurde hem allemaal veel te lang maar eindelijk was het zover.

Allemaal brood van thuis mee genomen om de meeuwen op de boot te kunnen voeren. Het viel papa en mama alleen wel op dat er veel minder zeemeeuwen om de boot heen zwermden dan anders. Wel waren ze zoals altijd hongerig en onverzadigbaar. We keken onze ogen uit en vonden het geweldig om brood naar de vogels te gooien. De overtocht verliep voorspoedig en zo zetten we rond 12uur voet aan wal op Texelse bodem.

Op Texel zijn we naar Ecomare geweest. Dat is de zeehonden en vogelopvang. Ook kun je hier van alles vinden over de historie van Texel. Helaas waren er niet heel veel zeehonden omdat het nu een complete bouwput is. Volgend jaar moeten de nieuwe verblijven voor de zeehondjes klaar zijn.

Gelukkig waren er nog wel een paar en deze hadden honger. Ze zwommen ongeduldig rond wachtend op de verzorger die hun vis kwam brengen. De verzorger ging precies naast mama en Kaye staan waardoor ze flink nat werden op het moment dat 1 van de zeehonden begon te spetteren om aandacht te vragen. Hij wilde ook graag vis.

De verwachting was dit wel veel indruk zou maken op ons. Voor Yahro was dat ook waar, die keek zijn grote ogen uit. Kaye daarentegen was vooral gecharmeerd van de mammoet neushoorn die ooit op het Texelse grondgebied heeft rondgelopen. Natuurlijk moesten we hier ook een leuke herinnering mee nemen en daarom gingen we een zeehondje adopteren. We konden kiezen uit Rianne, Karien of Rob. Hier was Kaye snel over uit: Karien.

Oma ging hem vaak vragen wat we nu hadden gedaan bij Ecomare en dan komt er heel mooi uit dat we iets hebben geadopteerd. Zo klinkt het ook bijna als hij het zegt. Welk dier het is weet hij ook feilloos en de naam van de zeehond komt de ene keer wel en de andere keer niet helemaal over.

Al met al was het een hele mooie week op Texel met echt prachtig weer. De kids hebben zich goed vermaakt dus wat wil je nog meer.

17 en 18 April 2010 – Pake en Beppe opgepast

Papa en mama hadden een prijs gewonnen in de postcodeloterij. Namelijk een hotelovernachting inclusief diner en ontbijt. Hartstikke leuk natuurlijk maar wat doe je met ons, de kinderen? De bon al bijna op marktplaats gezet zodat hij niet verloren zou gaan toen er een nieuwe optie kwam.

Misschien konden pake en beppe wel op de kinderen passen zodat papa en mama dan samen weg konden. Dit bleek geen enkel probleem, het prikken van een weekend wel. Wat een drukke pake en beppe hebben wij zeg, altijd wel iets te doen zoals voetbal of een feestje. Uiteindelijk toch over een weekend uitgekomen en dat was 17 en 18 april.

Al vroeg op deze zaterdag kwamen pake en beppe aan. Op die manier konden papa en mama de middag al wat voor zichzelf doen zonder zorgen. Iets wat eigenlijk nooit voorkomt. Het idee dat papa en mama hun kroost niet naar bed zouden brengen of ze zien wanneer ze maar wilden was toch erg apart. Hier hadden ze niet helemaal op gerekend. Normaal gesproken doen  we alle uitjes als gezin dus dit voelde heel vreemd.

Terwijl papa en mama in hotel Leusden waren ingechecked en de bus pakten naar centrum Amersfoort (half uur lopen) gingen wij ook lekker wandelen. Niet naar de bus om ook naar Amersfoort te gaan maar  om naar Amelisweerd te gaan. Je hebt daar een prachtig mooi bos en een speeltuin. Tante Harma en ome Guido kwamen daar ook naar toe met Rianne. Het was de bedoeling om eerst te gaan wandelen en dan nog even in de speeltuin te spelen. De oudste van de kids dacht hier anders over. Die wilde alleen maar in de speeltuin spelen dus het koste de nodige moeite om hem op andere gedachten te brengen.

Uiteindelijk won beppe het toch en liep ook Kaye gewoon een lekker rondje mee door het bos. Of het door de overtuigingskracht van beppe of het feit dat ze daarna pannenkoeken zouden eten kwam is ons niet bekend. Yahro liep ondertussen zijn kleine beentjes onder zijn lijf vandaan. Opgetild worden wilde hij niet helemaal aan en in de buggy zitten vind hij ook geen goed idee. Kaye zag toen zijn kans schoon en dan ging hij wel in de wagen zitten.

Ja het is me een mooi stel bij elkaar. Dom zijn ze in ieder geval geen van allen. Uiteindelijk hebben we heerlijk gegeten en toen was het tijd om lekker naar huis te gaan om te slapen. ’s Avonds heel laat kwamen papa en mama die in Utrecht weg waren geweest even snel langs om te kijken hoe het met Viënn en de rest ging. Papa en mama misten jullie toch stiekem wel heel erg. Daarna gingen papa en mama gauw weer naar Leusden om daar lekker te slapen.

Op zondag 18 april gingen papa en mama uitgebreid ontbijten (zoals verse geperste jus d’orange en roerei met spek). Volgens mij is het heel lang geleden dat mama zoveel at in als ontbijt. Daarna gingen ze hup de auto in richting Duitsland. Daar hebben ze een heerlijke dag met prachtig weer gehad in Moviepark Germany. Als ze andere mensen met kinderen zagen lopen dachten ze gelijk aan ons maar dat is alleen maar goed. Uiteraard hadden ze ook een heel leuk souvenirtje voor ons mee genomen. Namelijk een ballon met de afbeelding van Dora en een Spongebob. Viënn was een stuk minder enthousiast want die vond ze vooral eng. Kaye en Yahro waren er super blij mee.

01 April 2010 – Pasen peuterspeelzaal

 1 April, de dag van allemaal grapjes. Alleen was het deze dag ook paasdag op de peuterspeelzaal. Samen met papa en mama en zelfs opa’s en oma’s waren welkom. Met zijn allen eerst even een bakje koffie gedronken want het was een beetje regenachtig en dat is geen weer waar de paashaas goed in functioneert.

Nadat alle ouders de koffie op hadden en wij kinderen de siroop gingen we dan toch naar buiten. Na eventjes gewacht te hebben op het plein werden de kinderen allemaal een stukje drukker. Want wat zagen we daar? De paashaas!

Een hele grote paashaas met een mand vol eitjes. Zo snel als we konden renden we om het dierenverblijf heen richting de bomen waar overal eitjes lagen verstopt. Ik ging natuurlijk samen met mijn grote vriend Bilal. Die was ook mee en vond het ook erg leuk om eitjes te gaan zoeken.

Vorig jaar had ik nog geen idee wat ik moest doen maar dit jaar wel hoor. Ik rende van boom naar boom en pakte alle eitjes die ik kon vinden. Daarna bracht ik ze naar de paashaas die ze dan heel dankbaar weer in ontvangst nam. Ze was alle eitjes kwijtgeraakt dus wij moesten haar natuurlijk wel helpen. Wat ik wel een beetje vreemd vond was dat ik alle eitjes naar de paashaas toe bracht en de paashaas de eitjes weer ging verliezen. Zo blijven we natuurlijk bezig!

Helaas begon het weer toen weer slechter te worden. Tijd om weer lekker naar binnen te gaan. Ik rende samen met Bilal alvast vooruit. In de speelzaal kreeg ik toen een mandje met een aantal eitjes erin. Voordat papa en mama bij de speelzaal waren had ik de eerste eitjes al opgesmikkeld, wat zijn die eitjes lekker zeg! Hierna was het weer gedaan met de pret en gingen alle kinderen weer naar huis.

28 Februari 2010 – Naar Tilburg geweest

Vandaag gingen we naar Mellanie en JP. Die hebben een zoontje Kyano. De mensen die regelmatig deze site lezen kennen hun vast wel. Hele leuke en lieve mensen. Alleen omdat ze in Tilburg wonen zien we ze niet zo vaak. Vandaag gingen we hier weer eens verandering in aanbrengen. Vandaag zouden we lekker op tijd richting Tilburg rijden en dan lekker met zijn allen wat leuks doen voor de kids.

Omdat in Tilburg nog niet zolang geleden een kitsparadijs was geopend leek het wel leuk voor de jongens om daar heen te gaan. Voor het zover was natuurlijk eerst even lekker bij kletsen met JP en Mel. Ondertussen konden dan de kids ook goed kennismaken. Kaye was amper binnen of die had de jas en schoenen al uit en was heerlijk met speelgoed aan het spelen.

Allemaal dingen die hij thuis niet heeft dus die had het gelijk wel naar zijn zin. Yahro daarentegen wist niet waar hij het zoeken moest. Die was weer heel erg verlegen en zat een beetje schuchter naar Kyano te kijken. Kyano op zijn beurt zocht ook alleen maar de steun op van papa en mama want het was wel ineens heel erg druk. Gelukkig was Kyano niet beschermend naar zijn speelgoed toe, maar dat kan ook te maken hebben met het feit dat hij nog niet zoveel naar speelgoed omkijkt. Hij is liever de hele kamer aan het verkennen/verbouwen.

Uiteindelijk ontdooide de sfeer voor de kids wat en gingen ze lekker met zijn 3tjes ravotten. Het leukste vonden ze eigenlijk wel de hond. Die zat alleen vast in de keuken want anders was het huis te klein. Dat zinde Kaye echt totaal niet en hij deed steeds zijn best om het hondje te bevrijden of door hem bij het spelen te betrekken. Dit deed hij door bijvoorbeeld een bal of ander speelgoed over het hekje te gooien.

Viënn was op zich wel goed in haar humeur. Ze had een beetje geslapen in de auto maar het duurde niet zolang. Hazenslaapjes zoals ze dat noemen. Hierdoor was ze op een gegeven moment wel heel erg moe en daarom werd besloten om haar maar lekker op bed te leggen.

Dat op bed leggen ging goed maar blijkbaar begreep ze ineens dat het de bedoeling was dat ze ging slapen en dat vond ze echt geen goed idee. Dus zodra ze met rust werd gelaten begon ze te brullen. Dit ging maar door. Op die manier pakte ze dus echt geen rust. Haar laten huilen was ook geen optie dus maar opgehaald, getroost en weer geprobeerd. Weer brullen en krijsen. Wat moet je daar nou mee? Uiteindelijk gingen we toch weg naar het kitsparadijs. Onderweg viel ze weer voor een kwartiertje in slaap.

Lang niet genoeg natuurlijk en dat hebben we wel geweten. Ze was echt helemaal uit haar doen de hele middag. Hoe vermoeider ze werd hoe minder ze sliep. Dit werd op een geven moment wel heel erg zielig en frustrerend maar niks aan te doen. Zelfs toen we in de avond thuiskwamen wilde ze niet gelijk slapen. Ze was helemaal druk en aan het draaien en doen. Dit hebben we met de andere kids nooit gehad dus het is voor papa en mama wel even wennen.

Kaye was ondertussen heel erg blij want er was een cars-baan waarop je met een autootje kon rijden (een soort botsauto). Dat vond hij natuurlijk helemaal geweldig. Papa en mama iets minder want je moest er 50 cent in gooien anders mocht je niet eens rijden. Gelukkig deed ie het daarna wel even. Hier heeft Kaye heel wat rondjes gemaakt want voor de rest viel het voor hem wel wat tegen. Er waren ook glijbanen maar die vond Kaye wel een beetje eng. Op een gegeven moment vroeg een jongetje of papa even voor wilde doen hoe een hele steile glijbaan moest. Toen zei Kaye: “Nee, papa mag niet glijden. Dat is eng. Papa blijft hier”.

Yahro was met Kyano lekker in de ballenbak aan het spelen. Dit ging hartstikke goed en er zijn ook hele grappig foto’s van gemaakt. Iedereen gooide ballen in de bak en Yahro deed zijn best om er zoveel mogelijk uit te gooien. Maar ook met ballen spelen gaat vervelen, ook al is dat bij Yahro eigenlijk nooit het geval. Dus toen hij een mooie luiertas zag staan met daarin een portemonnee wachtte hij geen moment. Vrolijk stapte hij op de tas af, pakte de beurs en vertrok richting mama. De eigenaar had het gezien dus die ging snel achter Yahro aan en vroeg de beurs weer terug. Yahro gaf deze daarna weer braaf af. Mellanie had alles gezien maar was te laat om in te grijpen voor het gebeurde. Ach weer een mooi verhaal voor later.

Dat hij iets heeft met beurzen is in ieder geval wel duidelijk want in het weekend hij had hij de beurs van opa al gepakt waarna hij richting auto vetrok. Hij vind het zo interessant om een beurs open te maken en dan te kijken wat er allemaal in zit om het daarna weer netjes terug te stoppen (voor zover dat lukt).

Na het eten van een goede hap chinees vertrokken we weer richting Zeist. Onderweg sliep iedereen…

15 Februari 2010 – Twee dagen zindelijk

 Iets wat papa en mama al een hele tijd proberen maar ik heb er echt nooit zin in: op de wc plassen. Het is zo lekker makkelijk als je aan het spelen bent en dan rustig je plas kunt laten lopen wetende dat die heerlijke luier het allemaal wel op zal vangen. Vandaag toen ik wakker werd besloot ik het allemaal eens anders aan te pakken.

Papa haalde me van bed en vroeg of ik op de wc ging plassen en dan geen luier om ging doen. Nou dat leek me voor een keertje wel een heel erg goed idee. Het proberen waard. Tot ieders verbazing ging het ook nog hartstikke goed. Papa of mama vroeg me iedere keer of ik ook moest plassen en dan ging ik naar de wc. Dan kwam er een grote of een heel klein plasje. Dat ging dus echt hartstikke goed!

Nu kwam alleen het moeilijke. Ik ging op woensdag naar opa en oma. Voor de zekerheid wel luiers en schone kleren mee gekregen want het kon zijn dat ik het niet goed aangaf. Het ging een tijdje goed maar toen helemaal niet meer. Uiteindelijk was ik gewoon 3x nat omdat ik zo lekker aan het spelen was dat ik echt niet aan de wc dacht. Daarna had ik het wel weer gezien en pakte ik zodra ik wakker was een luier om gauw te wisselen. Dat is wel zo gemakkelijk.

Wist niet dat zindelijk worden zo’n probleem kon zijn.