30 Januari 2010 – Mama ziek, beppe oppassen

 Echt een leuk verhaal is het niet. Gelukkig is alles goed afgelopen. Het was een hele rare week, dat is 1 ding dat heel erg zeker is. Mama had al een tijdje last van haar buik. Ze had soms zelfs zoveel pijn dat ze niet kon zitten/liggen/staan/bukken. Mama kon totaal geen houding vinden. Daarom waren we in het weekend al naar de huisarts geweest en op een gegeven moment hadden we zelfs 112 gebeld. Mama had zoveel pijn, er moest iets gedaan worden.

De huisarts had een verwijzing gegeven voor het ziekenhuis om een echo te maken. Uit de echo bleek dat er probleem leek te zijn met de galblaas van mama. Er zat gruis in de galblaas wat duid op galstenen. Maar de pijn kon daar niet wegkomen dus het leek er op dat er een galsteen uit de galblaas via de galwegen op weg was naar buiten.

Als de galsteen blijft zitten doet dit heel veel pijn en is het ook erg gevaarlijk voor je gezondheid. Dat hebben we geweten. De galsteen zat dus echt vast in de galwegen want mama was zichzelf aan het vergiftigen. Even moeilijk doen, normaal gesproken zijn je waardes heel erg laag omdat je lichaam alle afvalstoffen goed af kan voeren. Er was bloed geprikt bij mama en toen had mama een waarde van 46. Dat was dus verhoogt. De dag erna was er weer geprikt en toen had mama een waarde van 76. Als je bloedwaarde op 70 zit noemen ze dat geelzucht.

Nou dat klopte wel want mama zag echt helemaal geel! Daarom besloten ze in het ziekenhuis om een ERCP te doen. Dat is een onderzoek waarbij ze via een buisje door je mond in bijvoorbeeld je maag kunnen kijken. Ergens zat een steen vast dus die moesten ze opzoeken.  Via dit buisje konden ze ook het steentje verwijderen. Een simpele ingreep, even een nachtje ter observatie en dan kon mama zaterdagochtend weer lekker naar huis.

Deze ingreep was helemaal goed verlopen, de steen zat wel echt flink vast want ze moesten een klein sneetje maken om ervoor te zorgen dat de steen los kwam en verwijdert kon worden. Nadat deze was verwijdert werd ze naar de kamer gebracht. Mama had al gelijk zin in eten dus die kreeg een lekkere vla flip. Daarna had ze het idee dat ze eigenlijk wel thuis kon slapen en als er wat was gingen we wel naar het ziekenhuis. De dokter gaf aan dat we nog maar even moesten afwachten want mocht er wat gebeuren dan zou het binnen na 4 tot 6 uur na de ingreep tevoorschijn komen.

We konden de klok er op gelijk zetten, 4 uur na de ingreep kreeg mama weer ontzettend veel pijn. Dit weten ze in eerste instantie nog aan lucht in de maag van mama. In de loop van de nacht leek het alleen wel steeds meer een andere complicatie te zijn. Dus er werd weer bloed geprikt en daaruit bleek dat mama een ontsteking had. Haar alvleesklier was ontstoken.

Dat is iets wat kan gebeuren na deze ingreep. Het steentje zat ook net voor de alvleesklier vast. Dus bij het lostrekken van het steentje hebben ze hem waarschijnlijk net aangeraakt. Er zat ook al een lichte ontsteking. Nou en dat hebben we dus geweten! Mama had ontzettend veel pijn, kon niks eten of drinken. Op een gegeven moment kreeg mama ook hele rare ontlasting, namelijk bloed. Het sneetje bleek open te zijn te gegaan. Hierdoor verloor mama heel veel bloed dus ze kreeg een bloedtransfusie. Ondertussen was de pijn ook heel erg dus kreeg mama een hele hoge dosis morfine toegediend.

Verder verschillende antibiotica om ervoor te zorgen dat de rest van het lichaam niet zieker zou worden. Borstvoeding geven zat er op dat moment ook echt niet in, mama heeft niet eens stuwing gehad! Haar lichaam was zo erg bezig met tegen de ontsteking vechten dat het totaal niet meer met andere functies bezig was. Omdat mama niet kon eten en drinken kreeg ze vocht via het infuus en een darmsonde voor het eten. Normaal gesproken krijg je een maagsonde.

Een maagsonde kon nu niet omdat dan de lever en alvleesklier flink aan het werk moeten om het eten af te breken. Dit moesten ze zien te vermijden. Zo kwakkelde het anderhalve week door… de vraag was of het nu beter zou worden of misschien zelfs nog slechter.

Papa had vrij genomen van zijn werk om veel bij mama te kunnen zijn en beppe was in Zeist bij Kaye en Yahro. Ondertussen was Viënn bij opa en oma. Dit om ervoor te zorgen dat het niet te druk werd voor 1 persoon. Beppe is kleine kinderen in zoverre niet gewend en als je dan 2 van die binkies hebt die je lekker gaan uitproberen en je ook op een kleine meid moet letten die veel aandacht vraagt heb je het toch heel zwaar. Het risico dat je een keer iets mist kun je ook gewoon niet nemen.

Na een hele hectische en vervelende week ging het eindelijk beter met mama. Daarom wilde mama graag Viënn bij zich hebben om haar weer te kunnen verzorgen. Mama miste haar wel heel erg. Dit mocht van het ziekenhuis en zodoende is de laatste dagen Viënn lekker bij haar moeder geweest. De buurvrouw van mama vond dit ook heel erg fijn want door Viënn ging haar herstel ook ineens een stuk sneller. Na een paar dagen mocht ze naar huis om daar verder aan te sterken! Dat was wel nodig want mama kon amper de 20 meter lopen vanaf haar bed naar de lift. Ze lag natuurlijk ook 2 weken lang bijna volledig in bed. Gelukkig heeft mama heel veel steun gehad van iedereen via kaartjes/bezoek/sms en telefoontjes.

Het enige probleem dat er nu nog is: de galblaas moet er nog uit. Het kan alleen niet gelijk want eerst moet de alvleesklier flink zijn genezen. Mogelijke complicatie: alvleesklierontsteking! Hopelijk gaat het dan wel als een echte routineoperatie!

Opa, oma, pake en beppe: super bedankt voor de steun in deze roerige tijd!

31 December 2009 – Oud & Nieuw

De hele dag ging het van boemerdeboem. Overal ging vuurwerk af en dat vonden de kinderen toch wel heel erg vervelend. Vooral op het moment dat ze lekker hun middagslaapje moesten doen. Er werd zoveel vuurwerk afgestoken dat dit niet helemaal tot de mogelijkheden behoorde. Kaye ging helemaal door het lint op zijn kamer. Zodra hij weer een knal hoorde, hoorde je hem op de ramen bonzen en schreeuwen.

Na het middagslaapje kwamen opa en oma want we gingen gezellig met zijn allen gourmetten en daarna aftellen naar het nieuwe jaar. Tussen dat eten en het aftellen zaten nog wel een aantal uurtjes maar die konden we vast wel op een leuke manier opvullen. Het eten was weer heerlijk en hoe later het werd hoe harder het vuurwerk klonk.

Omdat Yahro toch wel erg moe was en Kaye ook moesten ze toch nog maar even naar bed en dan zouden we ze er wel weer uithalen op het moment dat de oudjaarviering in de buurt kwam. Yahro heeft uiteindelijk toch wel even geslapen maar Kaye stond alleen maar voor zijn raam naar buiten te kijken.

Uiteindelijk de kids weer van bed gehaald en die gingen gelijk heerlijk smullen van al het lekkers dat op tafel stond uitgespreid. Daarna was het tijd voor het 00:00. De afsluiting van 2009 en het begin van 2010. De kurk van de champagne hebben we dit jaar maar even buiten van de fles laten knallen. Daarna was het tijd om de jasjes en schoenen aan te trekken om lekker buiten vuurwerk te kijken (mama, oma, Kaye, Yahro & Viënn) en af te steken en te kijken (opa en papa).

Viënn heeft er niet zoveel van meekregen want die lag prinsheerlijk in de draagdoek bij mama te slapen. De kinderen vonden het geweldig. Soms vonden ze het ook wel wat eng. In ieder geval gingen ze helemaal druk en uitgelaten slapen. Ondertussen gingen papa, mama en opa nog even op de 13e verdieping van de flat vuurwerk kijken. Wat een uitzicht heb je dan zeg, overal om je heen tot in de wijde omtrek zie je pijlen de lucht in schieten.

Een fantastisch 2010 gewenst!

25 December 2009 – Kerst

 Lekker eten met de kerst, heerlijk. Natuurlijk ook heel veel aandacht krijgen. Dit jaar was een beetje anders als andere jaren want we vierden 2 dagen kerst met opa en oma. Nog iets wat anders was, we vierden het 2 dagen bij papa en mama thuis en niet bij opa en oma. Met eerste kerstdag gingen we lekker uitgebreid eten. Lekker spruitjes, stoofperen, witlof met ham/kaas en als vlees een heerlijke rollade. Nou dat smaakte bij iedereen erg goed. De kleinste telg kreeg heerlijke versgeslurpte moedermelk.

Maar voor we zo heerlijk gingen eten was het tijd voor cadeautjes. De kerstboom stond helemaal vol met cadeautjes. De kids waren helemaal in hun element door al die prachtige cadeautjes. Eigenlijk wilden ze om een tijd die toch al verre voorbij hun bedtijd was echt nog niet gaan omdat ze nog zo lekker aan het spelen waren.

Met 2e kerstdag gingen we heerlijk gourmetten en opa ging fonduen. Ome Michael en Crissie kwamen ook gezellig langs en we hebben het samen heel gezellig gemaakt. Met een lekkere bak ijs na. Voor de kleinste telg gold weer hetzelfde: moedermelk.

18 December 2009 – Peuterspeelzaal kerst

Het is pas echt kerst over een week maar ja dan is het vakantie. Dus daarom vier ik vandaag kerst op de peuterspeelzaal. Bij binnenkomst was alles weer prachtig versiert. Alle ramen waren afgeplakt en overal stonden kaarsjes (buiten bereik van de kinderen natuurlijk).

De vorm waarin we kerst vieren is in een ontbijt. Dus een echt kerstontbijt. Bilal kwam ook en dat vond ik wel heel erg leuk. Er waren nog heel veel ouders aanwezig en daardoor was het erg druk in de speelzaal. Wel erg jammer want doordat alle tafels aan elkaar in een lange rij stonden was er niet zoveel ruimte meer over. Eigenlijk wilden alle ouders gewoon niet weg maar lekker bij hun netjes aangeklede kindje blijven net als met de Sinterklaas.

Papa begeleidde me naar de tafel en liet me zitten op een stoel. Nou ik vond het prima, geen probleem. Niet heel lang daarna kwam ook Bilal binnen en die voelde zich wel erg ongemakkelijk met al die mensen. Hij had ook geen idee waar die eens zou gaan zitten. Op de stoel naast Kaye zette juf Martine een ander kindje neer maar daar stak papa een stokje voor. Hij gaf aan dat het voor Bilal en Kaye misschien toch wel wat leuker was om samen te gaan zitten.

Zodra Bilal door had dat hij naast Kaye kwam te zitten was het klaar. Hij was weer helemaal gelukkig en ik zei tegen papa dat ik wel een kus en een knuffel wilde. Dus papa kon eigenlijk wel gaan kwam het op neer. Samen met Bilal heb ik heerlijk gegeten en toen ik anderhalf uur later weer werd opgehaald was ik best wel beetje moe.

17 December 2009 – Sneeuw spelen

Mama had een heel erg goed idee. Het was namelijk prachtig mooi wit buiten dus wat is nou leuker dan buiten in de sneeuw spelen? Opa en oma hadden een hele mooie slee gekocht waar de beide kinderen op konden. In eerste instantie (binnen) waren ze ook heel erg blij en dol enthousiast.

Nadat ze net 5 minuten buiten waren hadden ze in eerste wel zoiets dat ze wel weer naar binnen wilden want het was toch wel koud. Kaye begon een beetje te klagen over koude handjes en hij zat de hele tijd zijn neusje te snuiten. Yahro zat als een dropje in de slee en je zag hem af en toe een beetje rillen. Want koud was het!

Gelukkig duurde het niet lang en raakten ze gewend aan de temperatuur buiten. Sneeuwballen gooien en door de sneeuw rennen maakt natuurlijk ook een heleboel goed. Een stuk met de slee lopen zonder dat je er moeite voor hoeft te doen omdat je word getrokken is ook heel erg leuk. Bij de flat gingen we nog op het parkeerdek op de slee zitten en daarna van de helling naar beneden. Yahro vond dat heel erg spannend en Kaye ook. Na 1 keer vond Yahro het alleen wel genoeg, die had het koud en wilde nu toch echt naar binnen.

Kaye kon daar alleen geen genoeg van krijgen. Hij gilde het uit op het moment dat hij naar beneden ging omdat hij het wel heel erg spannend vond. Zodra hij dan beneden was wilde die wel weer naar boven want dan was het geweldig. Nou, dat heeft papa dus geweten. Met sneeuw tot boven de enkels en dan een sleetje een gladde helling op duwen is toch niet de hobby van papa.

Ook kwam de slee af en toe vast te zitten bij het naar beneden glijden. Er lag dan ook zoveel sneeuw. Papa en mama vonden het ook heerlijk. Zo vaak komt het niet voor dat er zoveel sneeuw ligt. Overal stonden de meest prachtige en grote sneeuwpoppen.

06 December 2009 – En nog een pakjesdag

Sinterklaas is eigenlijk niet meer jarig maar toch was het nog een grote dag. Want bij tante Harma en ome Guido waar pake, beppe en ome Germ ook waren, waren cadeautjes bezorgd!

Kaye liep met tante Harma mee naar boven om te kijken waar de cadeautjes nu lagen. Want ze moesten toch ergens liggen. Ze waren alleen niet zo makkelijk te vinden. Ergens moesten ze liggen maar waar, je weet het maar nooit met die gekke pieten.

Uiteindelijk had Kaye ze gevonden. Ze lagen in de badkamer in het bad! Nou toen kwam het zware werk. Alle pakjes moesten natuurlijk naar beneden want daar zat iedereen te wachten. Gelukkig is Kaye al heel sterk. Yahro pakte beneden aan de trap ook een paar pakjes aan.

Toen eindelijk alle pakjes in de huiskamer lagen kon het leukste beginnen, uitpakken! Ome Guido zocht tussen de pakjes voor wie die was en daarna ging Kaye ze brengen. Dit ging een tijdje goed, totdat Kaye vond dat hij wel wat vaker aan de beurt hoorde te zijn. Zoveel pakjes naar andere mensen brengen, daar moest toch wel iemand in de war zijn.

Rianne kreeg heel veel leuke pakjes, waarvan het grootste deel heel veel herrie kon maken. Dus dat had Sinterklaas wel weer lekker uitgezocht vond tante Harma. Die was er erg blij mee. Rianne wist ondertussen niet zo goed waar ze het moest zoeken, ze kreeg dan ook zoveel. Een anderhalf uur verder waren alle pakjes uitgepakt en kon er lekker gespeeld worden.

Al met al was het weer een heerlijk avondje!

05 December 2009 – Pakjesavond

De verjaardag van Sinterklaas. Dus vanavond mochten we lekker opblijven. Want als het goed is zou Sinterklaas allemaal mooie cadeautjes komen brengen. Dat doet ie altijd op 5 december. Dan is het namelijk pakjesdag. Opa en oma kwamen lekker bij ons eten en daarna gingen we met zijn allen Sinterklaasliedjes zingen.

We zongen zo hard mogelijk en vooral Kaye deed het heel goed. Die liet duidelijk merken dat hij al heel veel liedjes had geleerd. Ineens werd er op de voordeur geklopt. Yahro was te druk met dansen dus die had het niet zo door. Kaye had het wel gehoord maar normaal mag hij de deur niet open doen. Oma deed de tussendeur open en dat was voor Kaye genoeg. Hij rende naar de voordeur omdat hij wel erg nieuwsgierig was naar wat er voor de deur was. Yahro rende er als een mak schaapje achteraan.

Oma deed de deur open en daar hielp Kaye wel even bij. Vol verbazing zag hij een grote zak voor de deur staan. Ook stonden er nog wat losse cadeautjes naast. Samen met oma en Yahro bracht Kaye de cadeautjes naar binnen. Het was wel een heel gesleep want sommige waren erg zwaar.

Yahro had al een cadeau uitgezocht en wilde eigenlijk al het papier er aftrekken. Dat was natuurlijk niet helemaal de bedoeling. Opa ging bij de cadeautjes zitten en gaf ze aan Kaye die dan het cadeautje naar de goede persoon bracht. Nou de meeste cadeautjes gingen dus naar Kaye en Yahro. Ook een aantal waren er voor Viënn. Die kan ze alleen niet zelf uitpakken. Vrijwilligers genoeg, de beide heren wilden het heel graag uitpakken.

Nadat alle cadeautjes waren uitgepakt was het toch al heel laat. Terwijl de huiskamer weer een beetje werd geordend gingen de heren even lekker douchen. Daarna konden ze dan nog even met al hun nieuw verworven speelgoed spelen. Zoals een hele mooie Miele-keuken. Zo’n mooie keuken hebben papa en mama niet eens!

Dankjewel Sinterklaas!

04 December 2009 – Sinterklaas op de speelzaal

Weer een avontuur waar papa en mama natuurlijk niet bij mochten zijn. Een echt feest voor de kinderen en terecht. De meeste ouders konden hun kinderen maar moeilijk achterlaten. Dat snap ik ook wel want het is erg leuk om sinterklaas te ontmoeten. Zelf vind ik het ook wel erg spannend dat sinterklaas en zwarte piet op de speelzaal komen.

Mijn grote vriend Bilal was er ook dus ik vind alles prima. Papa gaf me een dikke kus en vertrok. Bilal is echt de eerste jongen waarmee ik het zo goed kan vinden dat ik het zelfs buiten de speelzaal om over hem heb. Het was altijd ik ga naar de speelzaal. Nu heb ik het over dat ik naar Bilal ga op de speelzaal.

Na een kleine anderhalf uur zat het feest er weer op. Ik heb heel veel leuke sinterklaasliedjes gezongen en vond het erg gezellig. Op het moment dat we naar de auto liepen zagen we sinterklaas en zwarte piet weer lopen. Dat was wel heel erg leuk want ik dacht dat ze allang weg waren.

02 December 2009 – Lekker schilderen met papa

Voor sinterklaas had ik een hele mooie set gekregen. Met allerlei kleurtjes verf en dan een prachtig mooi vliegtuigje van een soort piepschuim. Op de punt zat dan een plastic dopje zodat de neus niet kapot zou gaan als hij op de grond zou vallen. Dat vliegtuig kon natuurlijk niet vliegen zonder dat ik hem even netjes had bewerkt.

Dus samen met papa aan het schilderen gegaan. Het begin was heel voorzichtig, netjes 1 kleurtje aan de kwast. Zodra die kleur niet goed meer was even het kwastje schoonmaken en op naar de volgende kleur. Alleen raakte toen toch mijn geduld wel een beetje op. Daarom besloot ik het proces wat te versnellen en lekker die kleuren te pakken die ik wilde hebben. Dit leverde ook hele mooie anderen kleuren op dus het werkte echt goed.

Nadat het vliegtuigje droog was hebben we er nog een uurtje mee kunnen spelen en toen was het puntje krom, de staart afgebroken en de vleugels… Laten we het er maar op houden dat het vliegtuigje een zware crash heeft gemaakt.

Uiteindelijk was papa iets minder enthousiast. Alles was netjes opgeruimd en op de kast gezet. Het vliegtuigje in de prullenbak en lekker slapen. De volgende ochtend kwamen ze bij me op mijn kamertje. Toen bleek ik stiekem voor het slapen gaan een potje verf mee naar mijn kamer te hebben gesmokkeld. Dat ik zo lekker in mijn bedje zat te verven op de muur, mijn bed en alles wat ik daarna per ongeluk met mijn handen aanraakte viel niet helemaal in de smaak. Gelukkig was het goed schoon te maken met een natte doek en het beddengoed, daar is de wasmachine dan weer goed voor.

28 November 2009 – Sinterklaas op werk van papa

Vorige week het eerste Sinterklaasfeest van dit jaar gehad. Maar er blijken nog meer feesten in het vat te zitten. Vandaag is namelijk het Sinterklaasfeest op het werk van papa in IJsselstein. Normaal gingen we natuurlijk altijd naar het Sinterklaasfeest van Sogeti. Daar werkt papa niet meer dus het is even de vraag hoe het vandaag zal verlopen.

Omdat het een beetje glad was buiten en we natuurlijk ook ons kleine zusje mee hebben deden we heel voorzichtig. Gelukkig kwamen we heelhuids aan en Sinterklaas was gelukkig nog niet gearriveerd. Er waren heel veel kinderen maar we waren een beetje verlegen. Kaye zocht de bescherming van papa op en Yahro die van mama.

Uiteindelijk hadden we wel een beetje contact met andere kindjes maar niet dat er echt gespeeld werd. Het was meer dat er naast ons ook mensen gingen zitten waarvan de kinderen bij papa en mama bleven staan. Sinterklaas kwam binnen en toen moesten we liedjes gaan zitten. Kaye kan er al een heleboel dus die zong heel voorzichtig mee.

De namen van alle kindjes werden voorgelezen en als je naam werd genoemd kon je een cadeautje ophalen. Pas als alle kindjes een cadeautje hadden gekregen mocht er uitgepakt worden. Omdat er zoveel kindjes waren duurde dit wel even. Het geduld van de kinderen werd ook behoorlijk op de proef gesteld. Uiteindelijk had iedereen een cadeautje en kon het uitpakken beginnen. Kaye kreeg een prachtig vliegtuig en daar was hij heel erg gelukkig mee. Voor Yahro hadden we een opblaasbaar herrieding. Ook al had Yahro nog geen idee wat het was (het was nog niet opgeblazen), afgeven deed ie niet. Thuis hebben ze er heel leuk met zitten spelen. Dus Sinterklaas heeft het slim gekozen.